„Światowy Marsz Kobiet wierzy w moc solidarności. Jesteśmy milionami kobiet, które codziennie walczą o przetrwanie w swoim środowisku wiejskim i miejskim; jesteśmy kobietami narażonymi na wieczne opresje i dyskryminację gospodarczą, polityczną i społeczną; jesteśmy ofiarami gwałtów, kazirodztwa, wykorzystywania seksualnego, przemocy w rodzinie i nienawiści; jesteśmy kobietami, które walczą przeciw bezkarności swoich oprawców; jesteśmy lesbijkami pozbawionymi fundamentalnych praw człowieka, które występują przeciw prześladowaniu; jesteśmy kobietami, które żyją w konflikcie zbrojnym; jesteśmy kobietami, które przeciwstawiają się apartheidowi; jesteśmy kobietami, które żyją w czasach okupacji wojskowej i są ofiarami licznych embargo; jesteśmy kobietami, które pracują dla pokoju i demokracji nie zważając na przeciwności i które domagają się udziału w procesach zapobiegania wojnie i negocjacjach pokojowych. Każda z nas jest inna, ale wspólnie pracujemy nad stworzeniem nowego świata.”
/Fragment Światowego Listu Kobiet do Ludzkości/
Światowy List Kobiet do Ludzkości wydany został 10 grudnia 2004 r. w Kigali, w Ruandzie i jest on dokumentem towarzyszącym ruchowi określanemu jako Światowy Marsz Kobiet, który domaga się świata pozbawionego biedy i przemocy. Jego zadaniem jest przemarsz przez 53 kraje, rozrzucone po całym globie i dotarcie 17 października 2005 r. do Ouagadougou, w Burkina Faso.
Marsz zjednoczył 6500 grup kobiet: afrykańskich, amerykańskich, arabskich, azjatyckich, europejskich i indiańskich; kobiet o różnym pochodzeniu etnicznym, kulturalnym, religijnym, politycznym, klasowym, wiekowym i różnych orientacjach seksualnych, które bronią należnych im praw.
W ostatnich dniach, Marsz dotarł do terytorium Kolumbii, kraju, który wykazuje jeden z najwyższych wskaźników przemocy stosowanej wobec kobiet. Statyki udowadniają, że kolumbijskie kobiety tracą życie poza miejscami walk: na ulicach, w swoich domach, albo w miejscu pracy. Sytuacja ta jest rezultatem rosnącej feminizacji biedy i konfliktu zbrojnego, jaki przeżywa to państwo.
W przejściu przez 5 kontynentów, od regionu do regionu, od kraju do kraju, od wioski do wioski, Marszowi towarzyszy kołdra wykonana z kawałków materiału (typu patchwork), do której dodaje się fragmenty (50 x 50 cm) tkaniny pochodzącej z odwiedzanego kraju, tworząc tym samym mozaikę, która symbolizuje solidarność kobiet na całym świecie.
Celem jest wspólne uszycie ogromnej kołdry ze wszelkich typów materiałów najbardziej charakterystycznych dla każdego państwa i ukończenie jej w jednym z najuboższych krajów na Ziemi.
Marsz ten walczy o równouprawnienie kobiet i mężczyzn, prawdziwe uznanie damskiej pracy, której poświęcamy się w naszych społeczeństwach, szacunek dla różnorodności i pluralizmu kultur i tworzenie pokoju. Razem możemy zbudować inny świat, „w którym zakwitną: słowa, śpiewy i marzenia.” Jak podkreślają uczestniczki Marszu, pracują one „dla nas, dla naszych córek, naszych synów, dla wszystkich dziewczynek i chłopców, które po nas spacerować będą po tej Ziemi.”
Napisz komentarz
- Prosimy o
wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy
zostaną usunięte. - Prosimy nie
używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Komentarze
nie tylkow kolumbi tak jest w innych pan (Dodane przez paulina w dniu - 2008-02-23 17:14:32) moim zdaniem ie tylkow kolumbi kobiety sa zle traktowanie rózwniez to jest w innych krajach ameryki lacinskiej . jak hcesz to mozemy porozmawiac (jetsem z polski) mój numer gg to 8119878 lub e mail
napisz prosze bo bardzo interesuje sie kolumbią
En buena hora... (Dodane przez Vera w dniu - 2005-04-07 22:40:54) En Colombia se hace urgente la búsqueda de la igualdad de género, pues esta lleva implícita la búsqueda de justicia social, de libertad, de solidaridad y de paz sin hambre.
Las mujeres no podemos estar impacibles frente a la situación de múltiples violencias que daremos en herencia a nuestros hijos. Ni un hijo más para la guerra... defenderemos el derecho de parir para la vida.
Puntadas de solidaridad para esta manta que ojalá nos de abrigo a todos y a todas.
Kolumbijskie zwyczaje 
.jpg)
„Światowy Marsz Kobiet wierzy w moc solidarności. Jesteśmy milionami kobiet, które codziennie walczą o przetrwanie w swoim środowisku wiejskim i miejskim; jesteśmy kobietami narażonymi na wieczne opresje i dyskryminację gospodarczą, polityczną i społeczną; jesteśmy ofiarami gwałtów, kazirodztwa, wykorzystywania seksualnego, przemocy w rodzinie i nienawiści; jesteśmy kobietami, które walczą przeciw bezkarności swoich oprawców; jesteśmy lesbijkami pozbawionymi fundamentalnych praw człowieka, które występują przeciw prześladowaniu; jesteśmy kobietami, które żyją w konflikcie zbrojnym; jesteśmy kobietami, które przeciwstawiają się apartheidowi; jesteśmy kobietami, które żyją w czasach okupacji wojskowej i są ofiarami licznych embargo; jesteśmy kobietami, które pracują dla pokoju i demokracji nie zważając na przeciwności i które domagają się udziału w procesach zapobiegania wojnie i negocjacjach pokojowych. Każda z nas jest inna, ale wspólnie pracujemy nad stworzeniem nowego świata.”
Światowy List Kobiet do Ludzkości wydany został 10 grudnia 2004 r. w Kigali, w Ruandzie i jest on dokumentem towarzyszącym ruchowi określanemu jako Światowy Marsz Kobiet, który domaga się świata pozbawionego biedy i przemocy. Jego zadaniem jest przemarsz przez 53 kraje, rozrzucone po całym globie i dotarcie 17 października 2005 r. do Ouagadougou, w Burkina Faso. 
W ostatnich dniach, Marsz dotarł do terytorium Kolumbii, kraju, który wykazuje jeden z najwyższych wskaźników przemocy stosowanej wobec kobiet. Statyki udowadniają, że kolumbijskie kobiety tracą życie poza miejscami walk: na ulicach, w swoich domach, albo w miejscu pracy. Sytuacja ta jest rezultatem rosnącej feminizacji biedy i konfliktu zbrojnego, jaki przeżywa to państwo. 
W przejściu przez 5 kontynentów, od regionu do regionu, od kraju do kraju, od wioski do wioski, Marszowi towarzyszy kołdra wykonana z kawałków materiału (typu patchwork), do której dodaje się fragmenty (50 x 50 cm) tkaniny pochodzącej z odwiedzanego kraju, tworząc tym samym mozaikę, która symbolizuje solidarność kobiet na całym świecie. 
Marsz ten walczy o równouprawnienie kobiet i mężczyzn, prawdziwe uznanie damskiej pracy, której poświęcamy się w naszych społeczeństwach, szacunek dla różnorodności i pluralizmu kultur i tworzenie pokoju. Razem możemy zbudować inny świat, „w którym zakwitną: słowa, śpiewy i marzenia.” Jak podkreślają uczestniczki Marszu, pracują one „dla nas, dla naszych córek, naszych synów, dla wszystkich dziewczynek i chłopców, które po nas spacerować będą po tej Ziemi.”