„Wstawałam o 5³° rano, przygotowywałam śniadanie i je podawałam. Kiedy pani wychodziła, zaczynałam sprzątać. Podawałam śniadanie dziewczynce, a sama jadłam coś około 9°°. Dziewczynka miała sześć i pół roku. Potem prałam rzeczy całej rodziny. Potem […] myłam podłogę, przygotowywałam obiad, kąpałam małą i myłam podłogę. Podłogę myłam trzy razy dziennie. Potem podawałam obiad, myłam łazienki, porządkowałam pokoje, […] sprzątałam; a potem przygotowywałam kolację… Po kolacji zmywałam naczynia i prasowałam w nocy.”
/Alma, Mónica F., 17 lat/

W Kolumbii określa się je na wiele sposobów: sirvienta doméstica, empleada, chacha, mucama, criada, muchacha, itd. Według spisów ludności i ankiet pomoce domowe służące w domach reprezentują od 1/5 do 1/3 wszystkich pracujących kobiet w Ameryce Łacińskiej, w zależności od kraju. W Kolumbii z 567000 nieletnich między 6 i 18 rokiem życia 323000 pracują jako pomoce domowe.

Począwszy od XIX wieku służące odgrywały znaczący wpływ na kolumbijskie życie rodzinne. One odpowiedzialne były za wychowanie, edukację i opiekę nad dziećmi klasy wyższej i średniej, podczas gdy matki zajmowały się innymi czynnościami i rozrywką; one gwarantowały wyżywienie i porządek w mieszkaniach; one przygotowywały mężczyzn do życia seksualnego. Pomoce domowe były istotnymi, kulturalnymi pośredniczkami tego społeczeństwa.

Od kiedy tylko pojawił sią ten zawód służące pochodziły z ubogoch społeczności afrykańskich lub indiańskich. Trudne warunki wiejskiego życia powodowały, że rodzice wysyłali swoje córki do pracy, uważając że lepiej jest służyć w domu bogatej rodziny niż pracować w fabryce. W wielu wypadkach młode dzieczyny nie otrzymywały za swą pracę wynagrodzenia, tylko jedzenie i ubrania, których nie nosiły już ich pracodawczynie. Z drugiej strony, młode kobiety zafascynowane były zmianą warunków życia, rozwojem miast i nowymi doświadczeniami.

Z powodu swej naiwności stawały się często ofiarami wykorzystywania seksualnego, co potwierdzają pochodzące z tego okresu powieści i dokumenty sądowe. Inne – okłamywane obietnicami małżeństwa zachodziły w niechcianą ciążę. Dla panów domu młode, wiejskie dziewczyny pracujące jako pomoce domowe nie tylko okazywały się dużo atrakcyjniejsze i pociągające niż ich małżonki, ale nie były zarażone chorobami wenerycznymi jak często zdarzało się w przypadku prostytutek.

Obecnie praktycznie we wszystkich domach klasy średniej i wyższej spotkamy pomoce domowe. W nowych blokach mieszkania wyposażone są w specjalny pokój z łazienką, usytuowany za kuchnią, przeznaczony dla służących. Ale tak naprawdę niewiele wie się o rzeczywistym życiu kobiet, które odegrały ogromny wpływ na codzienne życie rodzinne kolumbijskiego społeczneństwa.

Aktualnie spora większość pomocy domowych pochodzi ze wsi, ze społeczności indiańskich lub afrokolumbijskich. Przybywają do dużych miast wyniku trudności finansowych, braku pracy i edukacji, przemocy i problemu uchodźctwa. W mieszkaniach swoich pracodawców codziennie wykonują wszystkie czynności związane z prowadzeniem domu: sprzątają, gotują, piorą, myją naczynia, prasują, opiekują się dziećmi i robią zakupy. Nie mają stałych godzin pracy (OIM informuje, że wiele z tych kobiet pracuje dwa lub trzy razy więcej niż jest to prawnie ustalone), są narażone na wykorzystywanie seksualne, znęcanie fizyczne, psychologiczne, słowne, zamknięcia i dokładne kontrole osobiste.

Obecność pomocy domowych przewija sią we wszystkich aspektach codziennego życia. W ostatnich dniach w najpopularniejszym dzienniku Kolumbii, El Tiempo, pojawiła się informacja dotycząca nowego, muzycznego utworu Braci Osorio: Pedro (Pello) i Dagaberto (El negrito) – vallenato (gatunek muzyczny) dedykowanego młodym służącym. Jest to piosenka zainspirowana telenowelową historią, opowiadającą o miłości między bogatym mężczyzną i skromną kobietą. Utwór ten związany jest z konkursem przeznaczonym dla pomocy domowych. Mają one opowiedzieć o swoim życiu. Pięć najbardziej poruszających lub dramatycznych historii nagrodzonych zostanie biletami lotniczymi do dowolnego miejsca w Kolumbii.

Marzenia tych kobiet są często większe niż samo ich życie. W błysku ich oczu, gestach i głosie widoczne jest pragnenie innej przyszłości. Ilość obowiązków i ciężar życia, jaki przyszło im dźwigać, nie dają im jednak czasu na snucie planów.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0