Ostatnio bez przerwy wokół mnie rozgrywają się wydarzenia ślubne i, jak ja to nazywam, przedporodowe, który w Kolumbii mają dość amerykański wydźwięk, który mnie osobiście razi i irytuje. Skupię się wobec tego na tzw. listach ślubnych i showerach, które silnie zakorzeniły się już w w kolumbijskiej mentalności.

W tutejszej kulturze (skopiowanej z północno-amerykańskiej) utarło się, iż przed każdą ceremonią ślubną i przed porodem, koleżanki organizują spotkanie dla przyszłej żony lub mamy. Gromadzą się w tym celu w jakimś lokalu lub mieszkaniu, przygotowują kolację i przynoszą prezenty. Do tego momentu całe wydarzenie wydaje mi się jeszcze zrozumiałe. Jego jednak szczegóły są dość drażliwe.

Kilka tygodni temu otrzymałam zaproszenie na ślub bardzo dalekiej, kolumbijskiej znajomej, z którą nie mam kontaktu już od kilku lat. Ślub miał się odbyć na karaibskim wybrzeżu i od razu nasza decyzja o wzięciu w nim udziału była odmowna z powodu braku urlopu. Do zaproszenia dołączona była lista prezentów ślubnych. Zgodnie bowiem z nowym zwyczajem para młoda przygotowuje przed ślubem listę eleganckich prezentów, dostępnych w wyspecjalizowanych sklepach z tzw. listas de bodas lub z francuskiego liste de marriage.

Sklepy te z reguły są dość kosztowne (4 osobowy serwis do herbaty (której tutaj się generalnie nie pija) może tam kosztowac i dwie porządne pesję bardzo dobrze zarabiającego Kolumbijczyka), a proponowane przedmioty w dużej mierze nie leżą w guście młodych ludzi (srebrne, zbyt eleganckie dla dwudziesto-trzydziestolatków tace pod talerze; nowobogackie, abstrakcyjne i bardzo modne obrazy i rzeźby; drogie sztućce; kryształy; meble w stylu imitowanego i tyle co wykonanego „Ludwika XV”, w których kocha się kolumbijska klasa wyższa; sprzęt AGD; ręczniki i serwetki z inicjałami młodej pary i inne bardzo potrzebne przedmioty dekoracyjne).

Najczęściej młodzi ludzie nie posiadają w chwili ślubu własnego mieszkania, a rodzice zmuszają ich do wybierania tego typu prezentów, które następnie kupują im goście. Zdaniem bogatych Kolumbijczyków, śubna lista podkreśla gust i pozycję społeczną młodych ludzi, czyli krótko mówiąc, w tutejszej mentalności: Im droższe prezenty, tym lepszy gust. Pozostawiam to bez komentarza...

Wracając jednak do koleżanki i jej zaproszenia. Nie zważając na odmowę wzięcia udziału w ceremonii ślubnej, narzeczona kilka dni po wysłaniu mi listy zadzwoniła, ni stąd ni zowąd, opowiadając mi, że jej koleżanki przygotowują dla niej w sobotę tzw. shower i praktycznie bez zaproszenia mnie, wyrzuciła z siebie, że na mnie wypadło przyniesienie:

• dużego garnka
  
  
• brytfanny
  
  
• tarki
  
  
• szklanych miseczek
  
  
• miksera

i całej serii innych, znacznie bardziej skomplikowanych naczyń, których nie posiadam na wyposażeniu mojej kuchni. Nie pozwoliła mi nawet dojść do słowa, mówic, że poza tym showerowy prezent nie musi być bardzo drogi. Cała ta sytuacja, począwszy od listy ślubnej, a skończywszy na brytfannie, wyprowadziła mnie z równowagi, gdyż po pierwsze - nie jest ona moją przyjaciółką, w związku z czym nie jestem zobligowana do dawania jej czegokowiek; po drugie - nie lubię rozkazywania, co ja mam przynieść gdzieś, gdzie w ogóle nie zamierzam się pojawić i po trzecie - nie akceptuję wychciewania.

Poza tym sama brałam ślub kilka tygodni temu i nikogo nie zmuszałam do kupowania mi czegokolowiek. Prosiliśmy nawet z Mario gości o wzięcie udziału w ceremonii i nie przynoszenie niczego. Chcieliśmy po prostu być otoczeni bliskimi. Mieszkanie urządziliśmy sami, bez wychciewania i gromadzenia sprezentowanych przedmiotów nie w naszym guście.

Koniec końców był taki, że chcąc zachować trochę kultury, w złym humorze oznajmiłam koleżance, że w sobotę jestem zajęta i nigdzie się nie wybieram.

Jakby tego było mało, kilka dni po całym incydencie z przedślubnym showerem, otrzymałam internetowe zaproszenie na kolejny shower, tym razem baby shower jednej z koleżanek dziennikarek, której nie widzę od ponad roku. Do e-maila dołączona była lista prezentów, jakie goście powinni przynieść i nie była to lista byle jaka. Mogłam sobie wybrać między zakupem:

• wózka
  
  
• kołyski
  
  
• becika
  
  
• ubranek od 0-3 miesięcy wzwyż
  
  
• kompletu do manicuru noworodka
  
  
• butelek przeciwkolkowych
  
  
• poduszki i pierzynki do kołyski
  
  
• ręczników
  
  
• kołdry termicznej
  
  
• telefonu z monitorem do kołyski
  
  
• antyalergicznych zabawek

Powiem prawdę. Zdenerwowałam się teraz już naprawdę. Nie rozumiem, dlaczego zmusza się mnie - obcą osobę do kupowania kołysek i innych kołyskowych komputerów. To chyba rola rodziców, którzy zdecydowali się na malucha, a nie wszystkich znajomych, którzy „się nawiną”. Mam wrażenie, że w kolumbijskiej mentalności nie ma miejsca na odpowiedzialność i racjonalne układanie sobie życia. Kieruje się tu przysłowiową zasadą: „Jakoś to będzie”. Odmówiłam wobec tego pójścia na kolejny shower, mówiąc otwarcie, że nie podoba mi się ten zwyczaj.

Kolumbijką nie jestem, amerykańskich zwyczajów i stylu życia nie lubię i chyba w gruncie rzeczy, z moim słowiańskim podejściem nigdy nie przyzwyczaję się i ich nie zaakceptuję. Pozostaje mi wobec tego chodzenie moimi własnymi drogami. Na szczęście jest Mario, który w pełni mnie popiera i też uważa, że listy ślubne i showery to nowobogacki, skopiowany od Amerykanów pomysł i jeden z przykładów typowej dla ogromu kolumbijskiego społeczeństwa stylu bycia, który nie ma nic wspólnego z ich prawdziwymi korzeniami.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0