Odkąd mieszam w centrum Bogoty, a do pracy mam żabi skok i nie muszę wyciągać z garażu samochodu ani przemieszczać się środkami komunikacji miejskiej, zapomniałam już, co znaczy poruszać się po kolumbijskiej stolicy malowniczym autubusem czy też nowoczesnym Transmilenio.

_{Transmilenio na ulicy Bogoty}

O kolorowych autobusach wspominałam już niejednokronie, ale o Transmilenio jeszcze nie było. Transmilenio to systemem autobusów przegubowych, które niewątpliwie ułatwiają życie w wielomilionowej Bogocie, jako że przemieszczają się po wyznaczonych tylko dla siebie pasach jezdni, którymi jechać może tylko w wypadku jakiegoś wyjątkowego stanu rzeczy karetka, straż pożarna lub policja i dzięki temu można się takim Transmilenio dostać do wskazanego miejsca o wiele szybciej niż normalnym autobusem czy samochodem, który większość trasy przejazdu stoi w korku.


_{Czasami w jednym momencie zobaczyć można wiele autobusów Transmilenio}

Wydawało by się, że taki nowoczesny system, posiadający specjalne przystanki (z Transmilenio nie można wysiąść na zawołanie co 10 metrów, jak z normalnego autobusu), rozkład jazdy, o którym pasażerowie informowani są na specjalnych monitorach wewnątrz przystanku, elektroniczne bilety, dzięki którym ma się kontrolę nad pasażerami, którzy chceliby jechać na gapę, czy stałe, wyznaczone trasy, spowodują lepszą organizację mieszkańców Bogoty. Ale gdzie tam... Problemem Transmilenio jest właśnie bałagan organizacyjny i brak logiki jego użytkowników, który przejawia się na całej trasie korzystania z tego środka komunikacji.


_{Wejście do Transmilenio}

- Wsiadanie do Transmilenio.
W celu ulokowania się w takim autobusie, pasażer stoi na specjalnym przystanku. Zamiast jednak ustawienia się w kolejce, wszyscy napierają na automatyczne drzwi, do których podjeżdża autobus. W związku z tym ci, którzy są wewnątrz autobusu, nie potrafią z niego wyjść, bo popychani są przez wsiadających, którzy nie rozumieją, że lepiej najpierw wypuścić wysiadających, a potem wejść do autobusu niż wpychać się do środka.

- Lokowanie się wewnątrz autobusu.
Ci, którzy Transmilenio podróżują na codzień, wiedzą, co oznacza wyjście z takiego autobusu. W celu wobec tego uniknięcia przygniecenia, albo wepchnięcia dalej od wyjścia, zamiast stanąć w środku pojazdu, ludzie blokują drzwi. Autobus może być w połowie pusty, ale rzadko kto zdecyduje się stanąć w jego głębi, obawiając się, że w momencie wyjścia zablokuje mu się drzwi.

- Wysiadanie z Transmilenio.
Jak można się domyślić, z Transmilenio wyjść można tylko wtedy, kiedy stoi się blisko drzwi, tak więc tutaj zaczyna się od nowa błędne koło, bo jeśli stanie się jak należało by w środku autobusu, zapomnić można o jego opuszczeniu.

I tak sobie żyjemy w miejskiej dżungli z nowoczesnym Transmilenio, który jest nie lada ułatwieniem, ale z którego korzystać potrafi tak naprawdę niewielu.


_{Na przystanku Transmilenio na północy Bogoty nocną porą}

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0