Dostęp do prasy i mediów i ich poziom na różnych kontynentach, prezentują się bardzo różnie. Jak wyjaśnia w jednym z artykułów Ryszard Kapuściński, generalnie ludźmi nawykłymi do czytania prasy są Europejczycy, którzy gazety kupują w drodze do pracy.

W Ameryce Łacińskiej istnieją silne tradycje dziennikarskie, towarzyszące polityce i literaturze. W Stanach Zjednoczonych liczą się na rynku tak naprawdę trzy tytuły. Prasę na bardzo dobrym poziomie znajdziemy za to w Afryce Południowej, krajach Maghrebu, Egipcie, Indiach i Chinach. Najgorzej z gazetami jest w Afryce.

W Afryce i Ameryce Południowej rolę podstawowego nośnika informacji pełni radio. Na tych kontynentach, powszechnie przyjęły się sąsiedzkie spotkania, podczas których wysłuchuje się najświeższych wiadomości przekazywanych później rodzinie i znajomym oraz relacji sportowych.

Częste stało się włączanie radia i wyciszanie telewizora podczas meczu piłki nożnej, kiedy cała rodzina ogląda na ekranie futbol, komentowany w radio.

W krajach afrykańskich i południowoamerykańskich radio i telewizja stanowią główne źródło rozrywki, choć ta ostatnia w Afryce jest mniej dostępna.

W Ameryce Łacińskiej telewizja traktowana jest niemal wyłącznie jako część branży rozrywkowej. Telewizja ma dostarczać obrazu, a nie wyjaśnień. Aby dowiedzieć się, co się wydarzyło i zrozumieć dane wydarzenie, sięga się po gazetę lub radio.

Dlatego właśnie tak popularne i oczekiwane w Europie „Wiadomości wieczorne”, które stanowią podsumowanie dnia, w Kolumbii dalece odchodzą od europejskiego schematu.

Telewizyjne informacje rozpoczynają tzw. zimne ciała, czyli wszystkie złe wydarzenia: zabici, ranni, zaatakowani i uprowadzeni. Od czasu do czasu, pojawi się kilkusekundowa i mało znacząca notatka ze świata, po czym przez około 20 minut pokazywane zostają spocone ciała, czyli sportowcy, głównie piłkarze, gdyż futbol jest najwyżej cenionym sportem w Kolumbii. Od czasu do czasu, w ramach urozmaicenia, dołączona zostaje krótka informacja o Formule 1, uwarunkowana uczestnictwem w wyścigach, rywala M. Schummachera, Kolumbijczyka, Juana Pablo Montoya.

Wiadomości kończy bardzo rozległa część rozrywkowa (gorące ciała), która skupia się na plotkach, analizie romansów sławnych osób, skrótach przedstawianych aktualnie na antenie reality show i fragmentów telenowel, prezentowanych przez piękne, długonogie blondynki, których jednak wiedza pozostawia wiele do życzenia a uroda dalece odbiega od latynoskiej.

Tak właśnie wyglada codzienny, wieczorny program kolumbijskiej telewizji.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0