Kolumbijski hymn nie jest wysłuchiwany tylko przy oficjalnych okazjach. Hymn brzmi tutaj prznajmniej dwa razy dziennie. Budzi on Kolumbijczyków o 6:00 rano i wygrywany jest ponownie o 18:00 wieczór.

Zgodnie z ustawą nr 198 z dnia 17 lipca 1995 r. kolumbijski parlament w artykule 8 uchwalił, iż wszystkie kanały telewizyjne i stacje radiowe posiadające oprogramowanie dwudziestoczterogodzine, zobligowane są do nadawania oficjalnej wersji hymnu Kolumbii dwa razy dziennie – o 6:00 rano i o 18:00, aby w ten sposób przypominać Kolumbijczykom o obecności w ich życiu tego narodowego symbolu.

Kolumbijski hymn, którego słowa stworzone zostały w 1887 r. przez Rafaela Núñez, a muzyka skomponowana została przez Włocha – Oreste Sindici, po raz pierwszy zaprezentowany został na uroczystości obchodów wyzwolenia Cartageny, 11 listopada. Począwszy od roku 1920 utwór ten uznany został za hymn Kolumbii.

Z niewiarygodną punktualnościa, która nie charakteryzuje Kolumbijczyków, codziennie wysłuchuje się tutaj hymnu, który obok innych niezwykle popularnych symboli takich jak nitkowe, trzykolorowe bransoletki uwiązywane na przegubach rąk sporej części Kolumbijczyków, koszulkach z logo Kolumbii i sombrero vueltiao próbują wykazać miłość i przynależność Kolumbijczyków do swojego kraju.

Aby posłuchać kolumbijskiego hymnu, kliknij na poniższy link: http://pwp.etb.net.co/fdrojas/Himno.htm

Słowa hymnu Kolumbii:

¡Oh gloria inmarcesible!
¡Oh júbilo inmortal!
en surcos de dolores
el bien germina ya.

Ceso la horrible noche
la libertad sublime
derrama las auroras
de su invencible luz.

La humanidad entera,
que entre cadenas gime,
comprende las palabras
del que murió en la cruz.

Independencia grita
el mundo americano;
se baña en sangre de héroes
la tierra de Colón.

Pero este gran principio:
"el Rey no es soberano"
resuena y los que sufren
bendicen su pasión.

Del Orinoco el cauce
se colma de despojos;
de sangre y llanto un río
se mira allí correr.

En Bárbula no saben
las almas ni los ojos
si admiración o espanto
sentir o padecer.

A orillas del Caribe
hambriento un pueblo lucha
horrores prefiriendo
a pérfida salud.

¡Oh, sí! de Cartagena
la abnegación es mucha,
y escombros de la muerte
desprecia su virtud.

De Boyacá en los campos
el genio de la gloria
con cada espiga un héroe
invicto coronó.

Soldados sin coraza
ganaron la victoria;
su varonil aliento
de escudo les sirvió.

Bolívar cruza el Andes
que riegan dos océanos,
espadas cual centellas
fulguran en Junín.

Centauros indomables
descienden a los llanos,
y empieza a presentirse
de la epopeya el fin.

La trompa victoriosa
en Ayacucho truena,
que en cada triunfo crece
su formidable son.

En su expansivo empuje
la libertad se estrena,
del cielo americano
formando un pabellón.

La virgen sus cabellos
arranca en agonía
y de su amor viuda
los cuelga del ciprés.

Lamenta su esperanza
que cubre loza fría,
pero glorioso orgullo
circunda su alba tez.

La patria así se forma
termópilas brotando;
constelación de cíclopes
su noche iluminó.

La flor estremecida
mortal el viento hallando,
debajo los laureles
seguridad buscó.

Mas no es completa gloria
vencer en la batalla,
que el brazo que combate
lo anima la verdad.

La independencia sola
el gran clamor no acalla;
si el sol alumbra a todos,
justicia es libertad.

Del hombre los derechos
Nariño predicando,
el alma de la lucha
profético enseñó.

Ricaurte en San Mateo
en átomos volando,
"deber antes que vida"
con llamas escribió.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0