Feria, która ma miejsce co roku między 25 i 30 grudnia w tzw. Światowej Stolicy Salsy i Radości (Cali), jest ogromnym przedsięwzięciem i zabawą, która powoduje, że cała społeczność miasta przenosi się z domów na ulice. Obchody są tak olbrzymie, że porównuje się je nawet do słynnego Karnawału w Rio de Janeiro. Feria jest bowiem drugim tego typu wydarzeniem, które gromadzi setki turystów, przybywających z czterech stron świata.

Kawalkada, która otwiera całą uroczystość, staje się centralnym punktem Ferii. Jest to wielokilometrowa parada jeźdzców na koniach najlepszych, światowych ras, pijących ogromne ilości rumu i aguardiente z tzw. botas, czyli skórzanych pojemników, pięknych kobiet o silikonowych piersiach, ubranych w drogie, markowe rzeczy najznamienitszych projektantów mody, takich jak Armanii i w wysokich szpilkach, grup muzycznych i tancerzy, której trasa wiedzie przez główne ulice miasta, gdzie gromadzą się pozostali mieszkańcy.

Kawalkada to jednak nie tylko przemarsz koni. To również zademonstrowanie bardzo wyraźnej nierówności społecznej występującej w kolumbijskim społeczeństwie: bogaci paradują na swoich bezcennych koniach ulicami Cali, a biedni oklaskują ich z chodników i trybun, za które wcześniej słono musieli zapłacić. Poza tym, parada staje się miejscem wypadków, przestępczości, przemocy i śmierci. Jest to ogólny chaos, demonstracja bogactwa, barbarzyństwa, braku szacunku, tolerancji i kutury oraz zacofania.

W tym roku kawalkada spowodowała deszcz krytyk. Wszystko zaczęło się opóźnieniami w wymarszu i brakiem organizacji. Bałagan był tak wielki, że chwilami wydawało się, że pojawiły się dwie kawalkady lub uliczne spacery, gdyż ludzie przemieszczali się pieszo między końmi i jeźdzcami.

Mimo zakazu, na ulicach, którymi przemieszczał się pochód, mnóstwo było wody i mąki, jaką obrzucani byli widzowie oraz białej piany – nowego wynalazku z importu. W rękach przechodniów pojawiły się tysiące spray’ów i podczas gdy ich sprzedawcy napełniali sobie kieszenie, miasto zamieniało się w iście dantejski scenariusz, przebrany za uliczną fiestę.

Poza tym, następnego dnia Fundacja Spokoju Zwierząt ogłosiła, iż w wyniku kawalkady 8 koni zdechło z powodu wycieńczenia lub zasztyletowania, 38 zostało rannych, a 29 zaginęło, kiedy upici jeźdzcy postanowi kontynuować przemarsz piechotą.

Kawalkada z 25 grudnia okazała się dobitnym przykładem maltretownaia zwierząt, pokazem głupoty i okropnym spektaklem, który nie ma prawa się powtórzyć. To deprymujący występ, nie mający nic wspólnego z prawdziwym obliczem kolumbijskiego smaku i kultury. Jego uczestnicy ubierają się jak w meksykańskich telenowelach w: jeansy, kapelusze, wysokie, skórzane kozaki na obcasach i skąpe bluzeczki, które więcej pokazują niż zakrywają. Wszystko to jedna wielka mieszanina kina, pieniędzy i złego smaku.

Mimo, iż organizatorzy Ferii nie przyjmują do wiadomości krytyk dotyczących beznadziejnej koordynacji wydarzenia i zaprzeczają, jakoby podczas kawalkady zdechł jakikolwiek koń, warto byłoby zastanowić się przez moment nad wypowiedzią starego, mądrego pajaca: „miasto niezdolne do uznania cierpienia zwierząt, skazane jest na wieczny smutek, niezależnie od wrzasku i licznych Aleluja wyśpiewywanych w stronę nieba.”

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0