Kilka dni temu, kiedy bardzo wcześnie rano przemierzałam ulice Bogoty w towarzystwie delikatnej, porannej bryzy i przepięknych gór budzących się w odsłaniającej je mgle, pomyślałam o kolumbijskich porankach. Bogotańskie poranki są owocowe.

Kolumbijczycy nie rozpoczynają dnia od kawy. Nie jedzą jajek, ani kiełbaski. Pierwszym posiłkiem dnia, który napełnia ich siłą i energią tak potrzebną do zmagania się ze wszystkimi problemami dnia codziennego, są powszechnie występujące na kontynencie amerykańskim, owoce.

Przechadzając się po mieście, spotkać można tutaj często stoiska, które oferują świeże owoce: soczyste kawałki ananasa, pocięte melony, plastry arbuza, słodkie i kremowe mango, mięciutkie i czerwono-pomarańczowe papaje.

Na kolumbijskich drogach, mnożą się mini-bary, których jedynym wyposażeniem jest stary stół i maszyna nazywana licuadorą, dzięki której przygotowuje się na miejscu świeży i słodki sok w wodzie lub mleku, ze wszelkich rodzajów owoców: okrągłego i żółtawego lulo, dużej i białej w środku guanabany, gwajawy, która kształtem przypomina gruszkę, dużych i czarnych jak las nocą jeżyn, marakui znanej jako owoc namiętności, słodkich pomidorów z drzewa, żółtej i przypominającej owoc kaktusa, pitahai, wydłużonej kuruby, która wymieszana z małymi banankami, zwanymi bocadillos (kanapki) daje przepyszny sok.

Takie są właśnie kolumbijskie poranki; słodkie, o smaku tropikalnych owoców i zapachu mgły wznoszącej się ponad Andami.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0