W drugą sobotę maja, Kolumbia obchodzi jedno z najważniejszych świąt w tym matriarchalnym jakby nie było kraju.

Koka od wielu wieków spożywana była przez Indian w celach leczniczych, ale również jako środek pomagający głównie szamanom w kontaktowaniu się z ich bogami i duchami zmarłych przodków.

W każdej latynoskiej telenoweli znajdzie się jakaś kuzynka albo inna krewna, mieszkająca tymczasowo u rodziny. Dawno temu, przed przybyciem do Kolumbii, myślałam, że to tylko rzeczywistość telenowelowa. Prawda jest jednak taka, że w Kolumbii tych kuzynek, sióstr i innych krewnych mamy na pęczki. I wszystkim im należy pomagać.

Od początku tego roku bardzo intensywnie pracujemy, praktycznie jak nigdy wcześniej, toteż nadmierne zmęczenie i bóle głowy są u nas normalką.

Jest pewna forma konstrukcji kolumbijskich domów, która mnie razi i do której chyba nigdy się nie przekonam. Chodzi o garażowanie samochodów wewnątrz kolumbijskich mieszkań.

Kolumbijczycy są prawdziwymi specami co do naturalnych metod leczenia. Wynika to niewątpliwie z wiedzy ich przodków – Indian i afrykańskich niewolników, przekazywanej z pokolenia na pokolenie.

Kolumbijczycy gustują w serze. Nie tylko jedzą go jako dodatek do potraw, jako przekąskę, drugie śniadanie. Uwielbiają go przegryzany galaretką z gwajawy (bocadillo z Vélez lub veleño). Dodają go nawet do gorącej czekolady.

Podczas gdy w Polsce czyścimy nagrobki, kupujemy wieńce i znicze i gromadnie odwiedzamy cmentarze, Kolumbia bawi się na całego. Halloween to ostatnia możliwość dobrej zabawy przed Bożym Narodzeniem, które w Kolumbii również jest dość wesołe.

Kolumbia to wszechobecne kwiaty. Potwierdzić ten fakt może każda osoba, która odwiedziła ten kraj, charakteryzujący się wyjątkowym kolorytem i ogromnym bogactwem flory. Kolumbia to poza tym największy, światowy producent kwiatów.

Wielokrotnie, kiedy kładę się w Bogocie na trawie, podciągam do kolan jeans’y, wkładam pod głowę torbę i wyciągam szyję ku słońcu, budzę zainteresowanie kolumbijskich przechodniów. Koleżanki nie mogą zrozumieć, dlaczego my – Europejczycy a szczególnie my – Europejczycy pochodzący ze wschodniej części kontynentu, jesteśmy tacy ciepłolubni.