Kolumbia to kraj owoców, a co za tym idzie – naturalnych soków. Szanujący się Kolumbijczyk do popicia obiadu czy kolacji nie wybierze Coca-Coli czy innego napoju gazowanego. Wolał będzie świeżo przygotowany sok z któregoś z licznych tu naturalnych owoców.

Aby zrozumieć różnicę w atmosferze świąt Bożego Narodzenia między Kolumbią a Polską, najlepiej chyba wysłuchać kolumbijskich kolęd. Są one zawsze skoczne, zabawne, wesołe i rytmiczne, jakże innych od naszych wzniosłych, religijnych kolęd.

Przygotowania do świąt idą już pełną parą. Bogota świeci lampkami przewieszonymi nad głównymi ulicami miasta, wszędzie mnóstwo waty imitującej nieobecny tutaj śnieg. W sklepach rodzice przepychają się, kupując na ostatnią minutę prezenty dla swoich szkrabów. Co wieczór kolumbijskie rodziny spotykają się na odmawianiu tradycyjnej Nowenny i pałaszowaniu po niej ogromnej ilości natilli i serowych pączków.

Dawno dawno temu, kiedy w Polsce wyświetlano telenowelę „Brzydula”, z której to Kolumbijczycy są niezwykle dumni, jako że jest ona obok kawy i kwiatów bez wątpienia ich towarem eksportowym, nie rozumiałam z perspektywy Europy tego filmu i, szczerze mówiąc, denerwował mnie i wydawał mi się idiotyczny.

W drugą sobotę maja, Kolumbia obchodzi jedno z najważniejszych świąt w tym matriarchalnym jakby nie było kraju.

Koka od wielu wieków spożywana była przez Indian w celach leczniczych, ale również jako środek pomagający głównie szamanom w kontaktowaniu się z ich bogami i duchami zmarłych przodków.

W każdej latynoskiej telenoweli znajdzie się jakaś kuzynka albo inna krewna, mieszkająca tymczasowo u rodziny. Dawno temu, przed przybyciem do Kolumbii, myślałam, że to tylko rzeczywistość telenowelowa. Prawda jest jednak taka, że w Kolumbii tych kuzynek, sióstr i innych krewnych mamy na pęczki. I wszystkim im należy pomagać.

Od początku tego roku bardzo intensywnie pracujemy, praktycznie jak nigdy wcześniej, toteż nadmierne zmęczenie i bóle głowy są u nas normalką.

Jest pewna forma konstrukcji kolumbijskich domów, która mnie razi i do której chyba nigdy się nie przekonam. Chodzi o garażowanie samochodów wewnątrz kolumbijskich mieszkań.

Kolumbijczycy są prawdziwymi specami co do naturalnych metod leczenia. Wynika to niewątpliwie z wiedzy ich przodków – Indian i afrykańskich niewolników, przekazywanej z pokolenia na pokolenie.