Podczas gdy w Polsce czyścimy nagrobki, kupujemy wieńce i znicze i gromadnie odwiedzamy cmentarze, Kolumbia bawi się na całego. Halloween to ostatnia możliwość dobrej zabawy przed Bożym Narodzeniem, które w Kolumbii również jest dość wesołe.

Kolumbia to wszechobecne kwiaty. Potwierdzić ten fakt może każda osoba, która odwiedziła ten kraj, charakteryzujący się wyjątkowym kolorytem i ogromnym bogactwem flory. Kolumbia to poza tym największy, światowy producent kwiatów.

Wielokrotnie, kiedy kładę się w Bogocie na trawie, podciągam do kolan jeans’y, wkładam pod głowę torbę i wyciągam szyję ku słońcu, budzę zainteresowanie kolumbijskich przechodniów. Koleżanki nie mogą zrozumieć, dlaczego my – Europejczycy a szczególnie my – Europejczycy pochodzący ze wschodniej części kontynentu, jesteśmy tacy ciepłolubni.

Kolumbijczycy bardzo kochają swój kraj i nie pozwolą o nim powiedzieć złego słowa, szczególnie nam – obcokrajowcom. Miłość ta jest na tyle ślepa, że nawet najbardziej obiektywny komentarz,w którym z jakiegoś powodu stwierdza się jakikolwiek feler Kolumbii, może spowodować kłótnię i obrazę.

Jest w Kolumbii pewne niesamowite danie, które stworzono na kolumbijskich Karaibach, ale które ze względu na swoją kreatywność, smak i sympatyczny wygląd przyjęło się w całej Kolumbii. Chodzi o arepa’e huevo.

Dawno temu doszłam już do wniosku, że Kolumbijczycy uwielbiają stadne życie znacznie bardziej niż my - Europejczycy. Wiele jest stadnych zachowań w Kolumbii. Jest ich tyle, że artykuł ten stałby się niepoprawnie długi, dlatego też zdecydowałam wybrać tylko przykładowe sytuacje, które udowadniają tę obserwację.

Obserwując zwyczaje społeczności indiańskich, zamieszkujących Kolumbię przed i po przybyciu do niej Hiszpanów, dochodzę do wniosku, że wiele z tych tradycji jest mi niezwykle bliskich.

W Polsce utarło się, że biorąc ślub człowiek zyskuje nowych rodziców, których, w dobrym tonie, nazywać powinno się mamą i tatą. Choć powoli tendencja ta się zmienia, odkąd sięgam pamięcią, tak właśnie było.

Mimo, iż zabrzmi to zabawnie, właśnie w ten sposób pozdrawiają się codziennie Kolumbijczycy.

Pisałam już o tym, że w Kolumbii powitanie, czy to przez telefon czy też na ulicy, jest długie i intensywne i trwa kilka dobrych minut.

W Kolumbii naturalnym zachowaniem jest wpadanie na moment krótszy albo dłuższy do znajomych. Nie jest to może tak powszechne, że odbywa się codziennie, ale w porównianiu z warunkami europejskimi zdarza się dość często.