W uścisku hamaku podziwialiśmy
silną ulewę naszego tropiku.
Tego popołudnia z nieba padała również
Twoja niebiańska twarz,
pierwsze urodziny daleko od Twoich rodziców […]
Deszcz pada dalej, a błyskawice
wydają się przypominać, jak oślepia nas czasami
blask naszego szczęścia.

/Claudio Gómez, „Błyskawice”/

Obudził mnie stukot padających kropli deszczu, które z niewiarygodną siłą uderzały o blaszany daszek nad tarasem. Była to jedna z tych tropikalnych burz, jakże różnych od tych, które znam. Krople były ogromne i ciężkie, wypełnione wodą.

Deszcz pada tutaj bardzo gwałtownie, jak tyko padać może w okresie zimy w tropiku. Burza przychodzi z nienacka, w środku słonecznego dnia, kiedy nikt się jej nie spodziewa. Pada, aby odświeżyć, aby zmusić mech do zazielenienia kamieni, aby umyć ulice i zmyć czerwony kurz.

Burza jest intensywna, ale krótka. Trwa z reguły kilka minut i moczy od stóp do głów wszystko, co napotka na swojej drodze: sprzedawczynię awokado; grupę dzieci wracających ze szkoły w identycznych mundurkach; chłopca, który wyprowadza na spacer psy w drogiej i ekskluzywnej dzielnicy; sprzedawcę „minut komórkowych” (fenomen osób, które stają na rogach ulic i oferują w bardzo niskich cenach rozmowy telefoniczne); sprzedawczynię papierosów na sztuki, gum do żucia i panelitas (słodycze przypominające polskie „krówki”). Pada, aby sprzedawca parasoli miał okazję do sprzedania swoich produktów.

A po tropikalnej burzy zawsze przychodzi Słońce, również tropikalne, które w ciągu kilku minut osusza ulice i wszystko wraca do normy.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0