|
Pisałam już kiedyś o opiece zdrowotnej w Kolumbii. Temat nie jest tragiczny wyłącznie w tym kraju, ale generalnie w krajach Ameryki Południowej. Na dowód, przestawiam doskonały utwór dominikańskiego wykonawcy Juana Luisa Guerra – “Niagara en bicicleta”.
Video "Niagara en bicicleta", gdyż póki człowiek zdrowy, ma jeszcze ochotę śpiewać…
W niedzielę rano obudziłem się chory i nie spodziewając się tego zupełnie upadłem jak owoc guanabany wpadający do studzienki ściekowej. To chyba ciśnienie, a może podniósł mi się poziom bilirubiny.
Zrobiło mi się gorąco i zbladłem jak kulka naftaliny. Zawieziono mnie do szpitala (tak mogłoby się wydawać). Na ostrym dyżurze recepcjonista oglądał loterię. “Błagam, niech mi ktoś pomoże”, wykrzyczałem, tracąc przytomność. I wtedy podeszła do mnie pielęgniarka i wyszeptała mi do ucha: “Spokojnie, Bobby, spokojnie.”
Pogłaskała mnie po głowie i zapytała: “Co się stało, atleto?” I opowiedziałem ze szczegółami, co się wydarzyło.
“Trzeba zbadać Ci ciśnienie. Niestety sala jest zajęta i, mój kochany, w tym szpitalu nie mamy prądu, żeby zrobić Ci Rentgen.”
Otworzyłem szeroko oczy jak księżyce w pełni i złapałem się za głowę, bo niezwykle trudno jest przejechać Niagarę na rowerze.
“Nie mówcie mi, że lekarze poszli do domu. Nie mówcie mi, że nie macie środków znieczulających. Nie mówcie mi, że wypito cały alkohol, a nici chirurgiczne użyte zostały do haftowania obrusu.
Nie mówcie mi, że penseta się zgubiła i że słuchawki poszły na imprezę, że promienie X się przepaliły, a kroplówka została użyta do osłodzenia kawy.”
Oparłem się o ramiona pielęgniarki jak o moje kule i powiedziałem “Co mam zrobić, księżniczko?” A ona na starej recepcie odpisała mi słodko “Przykro mi, atleto.”
Pogłaskała mnie po głowie i poszła dalej i z daleka usłyszałem, jak szeptała do innego pacjenta: “Spokojnie, Bobby, spokojnie.”
Spuściłem oczy i złapałem się za głowę, gdyż jest niezwykle trudno przejechać Niagarę na rowerze.
“Nie mówcie mi, że lekarze poszli do domu. Nie mówcie mi, że nie macie środków znieczulających. Nie mówcie mi, że wypito cały alkohol, a nici chirurgiczne użyte zostały do haftowania obrusu
Nie mówcie mi, że penseta się zgubiła i że słuchawki poszły na imprezę, że promienie X się przepaliły, a kroplówka została użyta do osłodzenia kawy.
Nic mi nie mówcie, bo zaraz upadnę z bólu. nie mówcie mi, że aspiryna zmienia kolor.” | Napisz komentarz | - Prosimy o
wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy
zostaną usunięte. - Prosimy nie
używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej. |
|
(Dodane przez Monika w dniu - 2010-01-12 16:03:42) Jestem lekarzem .....ale powiem ci tak pracowałam w bogocie w vidiavicencio i elblagu i troche w warszawie wiec mi ...moze szpitale nie sa takie ładne .....hello ale wiedza pospolitego lekarza ( i umiejetnosć manualna ) nie poruwnuje sie do pospolitego lekarza w polsce ..Nawiasem mowiac rodzic bede w Kolumbi nawet z lekarzem ogólnym ...a jeżeli wytrzymam z zapaleniem wyrostka to tez wolałam bym tam pojechac...... | J. L. Guerra vs. urlop w Parku Tayrona (Dodane przez Pawel w dniu - 2009-04-16 21:41:58) Szkoda, że nie będzie mi dane zobaczyć Juana Luisa Guerry w Medellin 29.04.09. Przy takich odległościach takie rozminięcie może się zdarzyć. | (Dodane przez Basia w dniu - 2009-04-09 16:37:22) To trochę tak jak u nas. Czytając Pani artykuły odnajduję coraz więcej Polski w Kolumbii. Pozdrawiam świątecznie. |
Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0 |