Usługi

W tym punkcie zdecydowanie NYC jest kilkakrotnie droższy od cen za usługi w szeroko rozumianej Kolumbii. Generalnie w Stanach Zjednoczonych to wszystko, co wymaga pracy ręcznej, jest dość drogie.

Drogi jest fryzjer, szewc, zegarmistrz, krawiec, kosmetyczka... Drogie są wszelkiego rodzaju naprawy (samochodów, pralek, itd.) i remonty. Z tego powodu często taniej kupić można nową kurtkę czy buty, a nawet używany samochód niż płacić za wszycie nowego zamka czy naprawę podeszwy. W tematach usług – Kolumbia znajduje się na prowadzeniu.

Transport

Niezaprzeczalnie transport jest w Nowym Jorku rozwiązany w sposób fantastyczny i dotyczy to zarówno metra zwanego tu “subwayem” jak i autobusów, pociągów regionalnych, a nawet ścieżek rowerowych. Wszystko funkcjonuje punktualnie, sprawnie, bez większych utrudnień, mimo że nowojorskie metro nie jest tak instynktowne jak na przykład to londyńskie, paryskie czy madryckie, gdzie sprawa jest prosta, bo linia metra ma jasno zaznaczoną stację początkową i końcową i nawet bez znajomości języka mniej więcej rozgarnięty turysta daje sobie radę. W Nowym Jorku trzeba się kilka razy pomylić i pojechać w inną stronę, żeby zrozumieć ten system komunikacji miejskiej. Elektroniczne plansze są często zepsute, przez megafon informuje się, że pociąg podjedzie na peron 7, a ostatecznie podjeżdża na peron 5, ale generalnie można sobie dać radę. Nie należy tylko ufać tablicom i zapowiedziom. Lepiej funkcjonuje zsynchronizowany na IPhonie Google. Cena biletu miesięcznego, który pozwala na dowolne przemieszczanie się po całym mieście zarówno metrem jak i autobusami to około 100 USD (warto nabyć ten miesięczny bilet przy dłuższych pobytach w mieście, gdyż pojedynczy bilet to 2,25 USD), a zwiedzając i dojeżdżając na zajęcia, zakupy, w odwiedziny, itd. w ciągu kilku tygodni czy nawet miesięcy potrzebować będziemy wielu przejazdów.

W Bogocie temat transportu to jeden wielki zawrót głowy. Autobusy początkowo malownicze, stają się męczące na dłuższą metę. Najbardziej polecałabym sieć szybkich autobusów “Transmilenio” jeżdżących po wyznaczonych dla nich pasach, a więc nie stojących w korkach. System ten jednak ma mnóstwo problemów, nie dojeżdża wszędzie (nie dociera na przykład na lotnisko), nie sprzedaje biletów miesięcznych, nie jest połączony z systemem linii autobusowych, który z kolei jest absolutnie niezrozumiały dla obcokrajowców, nawet tych świetnie władających językiem hiszpańskim i potrafiących poruszać się po Bogocie, a do tego wcale nie jest tani. Bilet w jedną strone kosztuje w “Tranmilenio” 1 USD, a wielokrotne przemieszczanie się po Bogocie w ciągu dnia zajmuje zbyt wiele czasu i sporo kosztuje. Istnieje w Bogocie natomiast system taksówek, bardzo tanich, który może być dobrym rozwiązaniem na przemieszczanie się po mieście. Wymaga on jednak znajomości języka hiszpańskiego.

W temacie komunikacji miejskiej wygrywa zdecydowanie Nowy Jork, nie tylko ze względu na łatwość przemieszczania się po mieście, bezpieczeństwo, ale przy dłuższych pobytach również i ceny.

Korki

Mimo iż mieszkający w Nowym Jorku przyjaciele stale uskarżają się na ogromny “traffic” prawdę powiedziawszy, ja go nie widzę. Jest on mało frustrujący w porównaniu ze stale zakorkowaną Bogotą. W Bogocie nie dość, że mamy “pico y placa” czyli zakaz wyjeżdżania samochodem przez 2 dni w tygodniu między 6:00 i 20:00 (odnosi się to do ostatniego numeru tablicy rejestracyjnej samochodu) i tak w poniedziałki nie mogą wyjeżdżać samochody, których numer rejestracyjny kończy się na 5, 6, 7 i 8, we wtorki – 9, 0, 1 i 2, w środy – 3, 4, 5 i 6, w czwartki – 7, 8, 9 i 0 i w piątki – 1, 2, 3 i 4. Mimo tego zakazu poruszanie się po Bogocie jest niesamowicie stresujące, gdyż miasto jest notorycznie zakorkowane do granic możliwości. Bogotańczycy ratując się przed niemożliwością jazdy samochodem w określone dni, kupują drugi, a czasami nawet i trzeci samochód i wymieniają pojazdy w zależności od “dnia zakazu”. W ten sposób samochodów jest w Bogocie coraz więcej, a drogi są w coraz gorszym stanie. Dodatkowo w Bogocie zakazany jest w większości miejsc skręt w lewo (jest to dla mnie kolejny absurd, który powoduje, że miasto zakorkowuje się jeszcze bardziej, bo żeby skręcić w ulicę, którą mamy po lewej ręce, trzeba najpierw zjechać w prawo, zrobić tzw. “ucho” (jeśli na to akurat pozwala stojący znak) i dopiero wjechać w ulicę, do której chce się dotrzeć. Jeśli pomyślimy, że taki sam manewr wykonuje wielokrotnie w ciągu dnia ponad milion samochodów w Bogocie, sytuacja staje się dramatyczna, a objazdów alternatywnych nie ma...

W Nowym Jorku problem ogromnej ilości samochodów rozwiązuje się w jeszcze jeden, interesujący sposób. A mianowicie, jeśli w samochodzie znajdują się 3 osoby i więcej, kierowca płaci tylko połowę opłaty za wjazd do miasta z innego stanu, na przykład leżącego obok New Jersey. W związku z tym przed samym wjazdem do Nowego Jorku udające się tą szosą samochody zabierają czekających na autobus pasażerów gratis do Nowego Jorku i wjeżdżają z nimi do miasta po to tylko, aby nie płacić całej sumy, którą kierowca powinien uiścić za samotny wjazd samochodem. Jest to ciekawy sposób kontrolowania ruchu w takim molochu, jakim jest Nowy Jork.     

_{Temat będzie kontynuowany...}   

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0