Mango jest jednym z najwykwintniejszych owoców tropikalnych na świecie ze względu na przyjemny smak, zapach i kolor. Określenie smaku mango jest zadaniem trudnym do rozwiązania. Mango posiada pyszny smak, między brzoskwinią i arbuzem, ale jego właściwy aromat jest niemożliwy do opisania, gdyż nie przypomina niczego innego, tylko mango. Miąższ mango jest kremowy, gęsty, delikatny i orzeźwiający, z subtelnym i upajającym zapachem. Jestem przekonana, że obok licznych jabłoni w biblijnym raju musiały rosnąć i mangowce. Owoc ten należy smakować jak kieliszek dobrego wina, nie tylko językiem ale nosem, gdyż jego niepowtarzalny smak i zapach przenoszą nas bezpośrednio do odległych, tropikalnych krajów, między innymi do Kolumbii.

Jego pierwsze uprawy sprzed ponad 6000 lat opisywane są w świętych księgach Sanskrytu, w legendach i hinduskim folklorze, był on bowiem najważnieszym pokarmem prymitywnych plemion azjatyckiego tropiku, kiedy wyrastał w formie dzikiej i spontanicznej. Świat zachodni, który wcześniej znał ten owoc tylko z opowieści podróżników, spotkał się z nim dzięki portugalskim żeglarzom, podróżującym na Daleki Wschód na początku XVI wieku. W ten sam sposób, Hiszpanie wprowadzili tę uprawę do swych kolonii w Nowym Świecie.

Owoc mango waży między 150 gr i 2 kg. Kolor skórki zmienia się w zależności od gatunku od: zielonego, żółtego, kilku odcieni różu, czerownego aż do fioletowego. Miąższ mango jest, zgodnie z opisem Mario, jak pocałunek: żółty, kremowy i delikatny.

Mango spożywane jest najczęściej na surowo, w kawałeczkach podawanych do śniadania w Cali przez doñę Gracielę, w postaci soku z wodą lub mlekiem przygotowywanego przez Amandę, w sałatce, ale również w marmoladach, ciastach, lodach, itd.

Dla Mario nie ma na świecie pyszniejszego owocu niż mango. Kilka lat temu zadedykował mu nawet piosenkę, którą dzisiaj ja Wam dedykuję…

Sok z mango (z mlekiem)

Me gusta el jugo de mango
me gusta pero con leche
me gusta por las mañanas
o en el mediodía,
cuando el sol florece
me gusta todas las noches
de nubes, estrellas y lunas que llueven.

Me gusta el jugo de mango
me gusta pero con leche
me gusta todos los lunes
los martes y jueves
no me falta el domingo
no tengo día preferido
podría ser el sábado —inclusive el viernes—.

Me gusta el jugo de mango
me gusta pero con leche
lo tomaría en la cama
o en el viejo mueble
junto a mi guitarra
lo aceptaría en la sala, el balcón
en la alberca, el sofá o la terraza.

Me gusta el jugo de mango
me gusta pero con leche
y quien disguste con ello
tendrá que aguantarme
sentado en silencio
mientras yo disfruto
del beso amarillo, cremoso y espeso.

Me gusta el jugo de mango
me gusta pero con leche
lo canto a los cuatro vientos para recordarte
para que comprendas
que prefiero mil veces tenerte a mi lado
que a un jugo de mango en leche.

Mario Carvajal
Cali, 22 kwiecień 1999 r.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0