|
Wczoraj miałam doskonałą okazję do zapoznania się z tematem przemysłu papierosowego Kolumbii i z produkcją cieszących się światową sławą lokalnych cygar. Firma Protabaco zaprosiła mnie jako tłumacza podczas pewnego spotkania w interesach grupy polskich przedsiębiorców.
Cygara zawsze kojarzyły mi się z Kubą. Na przykład słynne El Cohiba (w lokalnym języku oznaczające tytoń) kupiłam w prezencie mojemu tacie podczas pobytu na tej karaibskiej wyspie. Na Kubie cygara produkowane są ręcznie i określane są jako habanos. Poza Kubą cygara bardzo dobrej klasy rozpoznawane na całym świecie spotkamy na Dominikanie (która jest pierwszym, światowym producentem cygar i w związku z tym posiada znaczki bardzo dobrej jakości) i na Wyspach Kanaryjskich (którym z kolei udało się spenetrować rynek i osiągnąć dobrą reputację wśród koneserów).
Ze swojej strony Kolumbia jest krajem dysponującym doskonałymi warunkami klimatycznymi do produkcji tytoniu. Główne regiony wyspecjalizowane w tej uprawie to departamenty o ciepłym klimacie: Bolívar, Magdalena, Tolima, a w szczególności Południowy Santander, produkującvy ponad połowę kolumbijskiego tytoniu.
Gotowy do produkcji cygar tytoń suszy się najpierw na otwartym powietrzu (na słońcu lub w cieniu) lub w wilgotnych pomieszczeniach o kontrolowanych temperaturach powietrza. W każdym z powyższych przypadków liście muszą sfermentować. Proces fermentacji powoduje, że tracą one znaczną część nikotyny.
Produkcja najlepszych cygar wymaga drobiazgowego dobrania kilku gatunków liści tytoniu. Ciało cygara określane jako rurka (cañón) posiadać musi jednakową grubość na całej swojej długości lub posiadać formą jaja. Końcówka cygara, którą wkłada się do ust to tzw. główka. Najczęściej zakończona jest ona kawałkiem liścia tytoniu zwiniętego w formę orzecha laskowego lub świńskiego ogonka.
Każde cygaro owinięte jest specjalnie wybranym liściem, wysuszonym w cieniu i wybranym ze względu na swoją wyjątkową gładkość i elastyczność. Liść ten wskazuje na to, czy cygaro wykonane zostało ze 100 % tytoniu czy też dodano do niego chemikalia. Nawet naklejka dobrego cygara przyklejana jest w naturalny sposób za pomocą roślinnej gumy.
W całej gamie ręcznie wykonywanych, kolumbijskich cygar wyróżniamy ich trzy główne typy:
1. Cygaro Premium – wykonane z całych liści tytoniu, specjalnie wyselekcjonowanych i zwiniętych, które ucina się w zależności od długości cygara.
2. Cygaro Premium drugiej kategorii – wykonane również z całych liści, ale tych, które pozostały ucięte z cygara Premium (długość 30-40 mm).
3. Cygaro wyprodukowane z posiekanego tytoniu.
Ton cygara jest niezwykle istotny. Informuje on bowiem o pochodzeniu liści tytoniu.
• Jasny kolor oznacza plantację krytą specjalnym typem materiałów powodujących cień. Liście tego koloru zbierane są przed ich pełnym dojrzeniem i szybko suszone na powietrzu. Cygara te posiadają naturalny smak.
• Kolor jasnozielony wpadający w żółty otrzymuje się w wyniku procesu szybkiego suszenia sztucznym, ciepłym powietrzem. Takie cygara posiadają delikatny, słodkawy smak.
• Kolor brązowy wpadający w jasnoczerwony związany jest z uprawą poddawaną działaniu promieni słonecznych. Najczęściej cygara takie pochodzą z Sumatry i Ekwadoru, ale również z Kamerunu. Ich smak jest bardzo intensywny.
• Kolor czerwonawy liści tytoniu oznacza cygaro kubańskie lub dominikańskie, gdzie liście uprawiane są w cieniu. Ich aromat jest wspaniały i subtelny.
• Kolor brązowy wpadający w ciemnoczerwony aż do czarnego charakteryzuje cygara wyprodukowane z liści, których proces fermentacji uległ wydłużeniu i które poddane zostały wysokim temperaturom. Smak takich cygar jest intensywny i słodkawy, ale z delikatnym aromatem.
• Kolor czarny odnosi się do cygar produkowanych z liści pochodzących z najwyższej części rośliny tytoniu, która wystawiona była na słońce przez stosunkowo długi czas. Takie cygara pochodzą z Brazylii lub Meksyku. Posiadają wysoką zawartość cukrów związaną z ich naturalnym składem i wydłużeniem procesu fermentacji.
Do przechowywania cygar niezbędny jest tzw. nawilżacz. Jest to rodzaj woreczka ze specjalnym żelem pozwalającym cygarom zachować ich elastyczność. Cygara przechowywane powinny być w temperaturze między 16º i 18º C i wilgotności między 70 i 72%.
“Dobre cygaro jest jak dobra muzyka”. /Avo Uvezian/ | Napisz komentarz | - Prosimy o
wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy
zostaną usunięte. - Prosimy nie
używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej. |
|
Nie nawilżacz a humidor (Dodane przez Marcin w dniu - 2007-09-05 12:38:22) "Do przechowywania cygar niezbędny jest tzw. nawilżacz." Nie nawilżacz, tylko humidor, czyli drewniana skrzyneczka, najlepiej z cedru hiszpańskiego lub mahoniu. Niezbędnym wyposażeniem jest higrometr i nawilżacz. | (Dodane przez DavidVanS w dniu - 2006-05-10 11:18:13) http://historiasa2600mts.blogspot.com/ Aunque ya no fumo, es un post muy interesante. Fume Cohiba en Londres cuando vivia con un mexicano que tenía varias cajas, un poco fuerte pero se siente una sensación de poder. Muy interesante tu vida y tu blog, me gusta que muestres cosas buenas de Colombia y no sólo lo que se ve en los noticieros internacionales. Y bueno tenemos dos cosas en común, en Londres tuve muchos amigos polacos que me caían super bien, y tambien estudie en la U del Rosario. Pasaré a visitar tu blog muy seguido. Un beso |
Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0 |