W Amazonii noc zapada jak i w całej Kolumbii około 18:00. Ponieważ w rezerwacie, w jakim spędzamy kilka dni, nie ma od wielu już miesięcy prądu, o tej godzinie zapala się świece.

Nastrój robi się bardzo przyjemny, choć Mario jest wyraźnie zestresowany, gdyż mieszkanie na palach jest całkowicie zbudowane z drewna, a on w dzieciństwie przeżył pożar rodzinnego domu. Zerka więc niespokojnie, czy drewniane elementy nie zajmują się ogniem.

Puszcza zaczyna żyć własnym i bardzo głośnym, życiem. Pada deszcz, jak zawsze w nocy.

Po kolacji, na którą żona Leo zaserwowała nam smażoną, amazońską rybę z ryżem i sałatką i naturalny sok z ananasa, mała, pięcioletnia Luisa, przynosi książkę – jedną z nielicznych, jaka jest w domu i proponuje wspólną lekturę. Pomysł zachwyca mnie. Dawno już żadne ze znanych mi dzieci w Bogocie nie prosiło mnie o czytanie.

Czytanie bajek u Indian w Amazonii

W Amazonii nie ma telewizorów, nie ma internetu, nie ma zabawek, jakimi bawią się dzieci w dużych miastach. Życie płynie tutaj inaczej. Inny jest jego wymiar, inne są rozrywki. W Amazonii dorośli znajdują czas na rodzinne spotkania, na opowieści, na wspomnienia. Tym razem do tych historii zaproszeni zostaliśmy wspólnie z Mario.

Luisa podała mi książkę i szepnęła: "Ewa, przeczytaj o tym, jak narodził się księżyc. Ta historia jest na stronie 54." No i zaczęłam czytać fantastyczną historię o złym bracie, który zamieniony został w księżyc i od dawien dawna oświetla znaną Luisie rzekę i wielki las.

Dawno już nie widziałam takiego zainteresowania. Czytanej historii przysłuchiwała się cała rodzina. Trójka rodzeństwa łącznie z mamą zasiadła przy stole oświetlonym latarką i świecami, aby wysłuchać znanego przez nich już na pamięć opowiadania. I tak po księżycu przyszedł czas na historię o tygrysie, o olbrzymiej rybie pirarucú, o różowym delfinie i o pochodzeniu Indian Ticuna, którzy według indiańskiej mitologii wyszli z Amazonki w formie korzeni juki.

Wydawać, by się mogło, że historia ta nie ma w sobie nic wyjątkowego. Ja jednak wspominam czytanie bajek w domu Leo w indiańskim rezerwacie na krańcu Kolumbii, nad Amazonką, jako jeden z najbardziej niesamowitych momentów mojego życia. Do dziś dnia pamiętam szalejącą w puszczy ulewę, złowrogie dźwięki poza domem, mój głos i indiańską rodzinę zgromadzoną wokół świecy i książki.

A w prezencie ta sama historia w formie albumu:

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0