|
Wiele lat temu, na początku mojego pobytu w Kolumbii, pracowałam jako Dyrektor ds Marketingu w pewnej kolumbijskiej firmie eksportującej kwiaty i pulpę z owoców tropikalnych do krajów Europy Wschodniej.
Pewnego dnia do biura dotarła młoda dziewczyna, reprezentująca rodzinną firmę w północnej części Kolumbii, która chciała mi przedstawić swoją ofertę i pokazać przed wszystkim limonki i papajuele jeden z tradycyjnych owoców Kolumbii w cukrze. Catalina Correa – bo tak się owa młoda kobieta nazywa, przyszła do mojego biura, pokazała mi swój towar, opowiedziała o firmie i tak zrobiła się 11:00 rano, godzina drugiego śniadania. Wzięłam słuchawkę i zadzwoniłam po pandebono, serowy chlebek charakterystyczny dla miasta Cali, w sam raz do przekąszenia. Ten telefon i, przede wszystkim, moje zamówienie zwróciło uwagę Cataliny. Dlaczego Polka prosi pandebono? Widząc jej zdziwienie, wyprzedziłam pytanie, mówiąc, że lubię pandebono, bo mój narzeczony pochodzi z Cali. Na to ona, “A jak nazywa się Twój narzeczony z Cali.” Odpowiedziałam, że Mario Carvajal. Oczy Cataliny zaświeciły się. “Czy on nie ma przypadkiem brata o imieniu Alejandro?”, zapytała. “Tak, Alejo to jeden z młodszych braci Mario.” “A mama ma na imię Amanda?” “Tak”, odpowiedziałam zaskoczona. Dalszy ciąg był taki, że zadzwoniłam do Mario i Alejandro i umówiliśmy się w czwórkę na obiad tego samego dnia. Okazało się, że Catalina i Alejandro poznali się jako kilkuletnie dzieci, gdyż ich babcie należały do tej samej grupy trzeciego wieku w Cali. Potem rodzina Cataliny wyjechała na północ Kolumbii i tam otwarła firmę, produkującą przetwory owocowe. Catalina i jej siostra od czasu do czasu odwiedzały babcię w Cali podczas wakacji i spotykały małego Alejandro. Minęły lata, Catalina skończyła studia i zajęła się sprzedażą tych przetworów. Kontakt z Alejandro dawno przepadł i tym dziwnym zbiegiem okoliczności pewnego dnia dotarła ona do firmy, w której pracowała polska narzeczona brata Alejandro. I tak od słowa do słowa, od kolejnego spotkania do spotkania życie toczyło się dalej... Kolumbijczycy mówią w takiej sytuacji, że “El mundo es un pañuelo” czyli, że świat jest mały (dosłownie – świat jest jak chusteczka). Ze sprzedaży limonek i papajueli w cukrze nic nie wyszło, ale za miesiąc Alejandro i Catalina biorą w Cali ślub, a my z Mario będziemy ich świadkami...
| Napisz komentarz | - Prosimy o
wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów.
- Ataki słowne i wulgaryzmy
zostaną usunięte.
- Prosimy nie
używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej. |
|
(Dodane przez Henry w dniu - 2012-05-18 13:38:22)
I am currently looking into a career change and this post helped to see another aspect of the industry. I appreciate your article. Real estate consultants |
(Dodane przez Monika w dniu - 2011-06-28 08:17:07)
Super! Ten świat jest rzeczywiscie mały, nawet w Polsce udaje mi się o tym przekonać, kiedy spotykam znajomego z innego kraju,ktory zna z kolei innego znajomego też z jeszcze innego kraju :)
Pozdrawiam i życzę szczęścia młodej parze! |
(Dodane przez Ewa w dniu - 2010-12-26 21:19:59)
Hola Paula:
"Parcero" oznacza w slangu z Medellín słowo "łobuz, rozrabiaka", ale często jest używany jako zwrot między przyjaciółmi czy nawet braćmi, oznaczając po prostu "stary, kumpel, przyjaciel" ;) | Querida Ewa
(Dodane przez Paula w dniu - 2010-12-26 19:26:02)
Bardzo interesuję się Kolumbią, ten kraj jest niesamowity, tak jak Twój blog, który przypadkiem odnalazłam kilka godzin temu.
Mam do Ciebie prośbę, wyjaśnij mi co oznacza słowo parcero, pierwszy raz zobaczyłam je, w książce Jorge Franco. Sprawdzałam w słowniku i taki wyraz nie istnieje... Wielkie dzięki za pomoc. Pozdrawiam :) | slub
(Dodane przez Kamira w dniu - 2010-12-22 23:58:02)
Pani Ewo! Cudownie sie czyta Pani bloga pozdrawwiam i zycze powodzenia Miesiac temu wrocilam z Kolumbii ze slubu syna z Kolumbijka urocza dziewczyna i wspaniala rodzina Kamira | pozdrowienia
(Dodane przez jola w dniu - 2010-11-04 05:34:47)
Można by rzec w takich przypadkach, że Bóg tak chciał, albo jak kto woli- zrządzenie losu, albo jeszcze inaczej- przed przeznaczeniem nie uciekniesz. Dla mnie jako wierzącej ta pierwsza wersja jest jak najbardziej na miejscu, tym bardziej, że Bóg jest miłością- a to wydarzenie ma się zakończyć ślubem-czyli węzłem miłości. Pozdrowienia dla Ciebie i dla Młodej Pary.
Ps. mam nadzieję, że my czytelnicy Twojej strony doczekamy się kilku słów o tym ślubie- oczywiście jak już będzie po tej wielkiej uczcie. |
(Dodane przez Ewelina w dniu - 2010-11-02 16:48:15)
Super historia i życzę młodej parze wszystkiego najlepszego. |
(Dodane przez Ewelina w dniu - 2010-11-02 05:20:45)
Ewa, wspaniała historia. Byłaś, jak to się mówi, w odpowiednim miejscu i czasie. Taką historię można nawet wnukom opowiadać. Jak to dobrze, że Catalina na Ciebie trafiła. Bo przecież mogło być inaczej, a szkoda byłoby. Pozdrowienia dla Młodej Pary. |
Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0 |
Taka jest Kolumbia 
