Domy, wiszące mosty, stajnie, akwedukty, statki, parkiety, flety a nawet papier produkowane są z tego niesamowitego materiału, jakim jest guadua. Ten naturalny surowiec, znany również jako roślinna stal pozwala nie tylko na wzniesienie katedry (przykład: Katedra w Pereira, Kolumbia), ale także może być użyty do produkcji mebli i instrumentów muzycznych.

Guadua jest rodzajem bambusa, który w ciągu pięciu lat osiąga wysokość trzydziestu metrów. W odpowiednim klimacie, jakim jest Region Kawy w Kolumbii, może przybierać aż do jedenastu centymetrów dziennie i osiągnąć swoją maksymalną wysokość w sześć miesięcy.

Gatunek ten, ze wszystkimi charakterystykami, które mogą zostać zaaplikowane w przemyśle i jego ogromnej rentowności ma przed sobą wspaniałą przyszłość i wielkie możliwości. Chodzi tu o niedrogi materiał, który sam się odnawia i rozmnaża bez obecności nasion. Ścina się go maczetą, narzędziem łatwym w użyciu i wymagającym minimalnego wkładu finansowego; jest lekki, giętki, dzięki czemu staje się idealnym materiałem dla konstrukcji odpornych na wstrząsy w przypadku trzęsień Ziemi; ma regularny kształt i mimo swej długości, jego średnica pozwala na łatwy transport i przechowywanie.

Prekolumbijskie społeczności używały bambusów do produkcji instrumentów muzycznych, takich jak: flety, quenas i marimbas, ale również w celu ochrony swoich małych miasteczek przed Hiszpanami.

Mimo wszystkich swoich zalet, guadua nie jest aktualnie akceptowana w Kolumbii przez sporą większość architektów i inżynierów i nie uważa się jej za materiał budowlany. Powodem jest brak uniwersyteckich programów edukacyjnych, które traktowałyby drewno jako temat studiów. Ulubionym materiałem pozostaje beton i stal. Innym powodem jest fakt, że w kraju tym bambus kojarzony jest z biedą i ubóstwem, w związku z tradycyjnym użyciem tego materiału w strukturach mieszkań i mebli ubogich rodzin.

Bambusy rosną w Kolumbii od wieków, w sposób nieuporządkowany, ale naturalny, między rzekami; są bohaterami piosenek i czekają na lepsze czasy, kiedy staną się modne:

Płaczą, płaczą bambusy
gdyż także mają duszę;
i widziałem je płaczące,
i widziałem je płaczące
kiedy popołudniami
wiatr wstrząsa nimi w dolinach.
Widziałem je również wesołe,
splecione i przeglądające się w rzece;
tańczące w takt sielskiej piosenki
śpiewanej przez kosy i cykady.

Albo owinięte w kurz,
unoszący się na drogach;
drogach, które wiatr uderza
wesołym krokiem rolnika.
I wszyscy płaczemy
albo śpiewamy o życiu.
Jesteśmy jak bambusy
na skraju drogi.

/Bambusy/
Jorge Villamil

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0