Po południu Mario przywiózł mi z Cali papierowy, szary rożek, dosyć tajemniczy. Podając mi go, wymówił magiczne słowo: chancarina.

Obserwowałam go uważnie, kiedy otwierał papierek i wsypywał sobie na język żółto-kawowy proszek. Natychmiast na jego twarzy wymalował się wielki uśmiech i mina zadowolonego, psotnego mężczyzny, który wrócił wspomnieniami do lat dzieciństwa.

Chancarina jest mieszaniną uprażonej kukurydzy i cukru, które kolumbijskie dzieci w naszym wieku (przed 20 laty) zwykły kupować podczas przerw w szkole.

Sekret jedzenia chancariny polega na tym, żeby nie zakrztusić się proszkiem. Dlatego właśnie jedząc, nie można się śmiać i jest naprawdę trudne.

W ten sposób odkryłam smak kolumbijskiego dzieciństwa, poranka w szkole, zabaw z kolegami i gorącego słońca Cali i było to bardzo miłe.

A oto przepis Very – siostry Mario jak przygotować tradycyjną chancarinę:

Składniki:
½ kg żółtej kukurydzy, uprażonej i zmielonej
½ kg cukru

Przygotowanie:
Wymieszać składniki i zapakować je w papierowy rożek.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0