Europejczyk przyzwyczajony do jasno rozpisanych rozkładów jazdy autobusów na ich przystankach, które się szanuje i na których autobus rzeczywiście staje, powątpiewam, czy przybywając do Kolumbii zrozumie trasę miejskiego autobusu.

W Amazonii noc zapada jak i w całej Kolumbii około 18:00. Ponieważ w rezerwacie, w jakim spędzamy kilka dni, nie ma od wielu już miesięcy prądu, o tej godzinie zapala się świece.

Kilka dni temu w opisie na Skypie (z którego korzystam, aby kontaktować się z rodziną i rozsianymi po świecie przyjaciółmi) mojej koleżanki Ady, wyczytałam, że w Europie rozpoczął się sezon szparagowy.

Kolumbijczycy sa generalnie niewysocy w porównaniu z nami – Polakami. Generalizuję tu oczywiście, bo zdarza się w Kolumbii spotkać od czasu do czasu mężczyznę wysokiego, ale “średnia krajowa” to około 170 cm a nawet i trochę mniej.

Kolumbia jaka jest, każdy widzi i z wszystkimi jej wadami mimo wszystko lubię ją, bo się do niej przyzwyczaiłam. Na początku tutejszy luz wydaje się po nudnej i zbyt ułożonej Europie dość atrakcyjny. Do czasu…

W związku z wizytą moich rodziców w Kolumbii, pozwalam sobie tym razem zamieścić imieninowo - kawowo - canopy'owy tekst mojego taty:

Tegoroczne imieniny spędziłem na linie. Stalowej. W kolumbijskim regionie kawy jest dla turystów dostępna specyficzna atrakcja o nazwie CANOPY. 

Mimo iż Kolumbia z dnia na dzień zyskuje zwolenników i staje się coraz bardziej turystyczna, pojawia się tu od czasu do czasu problem, a mianowicie zimna woda w kranie i brak ogrzewania w mieszkaniach leżących wysoko w górach (w Bogocie zdarza się, że temperatura spada do 5ºC w nocy a nawet niżej w okresie tzw. heladas).

Wykorzystując sieć fotograficzną Flickr, udało mi się stworzyć album ze zdjęciami wykonanymi podczas jednej z licznych ostatnio podróży do Amazonii i podzielić się „foto-przepisem” na amazoński chleb – casabe.

Podczas gdy w Polsce rozpoczęła się wczoraj kalendarzowa wiosna, Kolumbia jak to zwykle bywa w tropiku pełna jest słońca i kwiatów. Pór roku nie ma, a w związku z tym - wiosny też nie...

Jest w Kolumbii pewne fantastyczne drzewo. Rośnie sobie jak każde inne, chcąc dosięgnąć nieba. W pewnym jednak momencie swojego żywota, z jakiegoś niewiadomego powodu, który zna tylko Matka Natura, wypuszcza gałęzie nie w górę, a w przeciwnym kierunku.