Po raz kolejny wylądowaliśmy w Cali. Odwiedzamy Valle del Cauca średnio raz w miesiącu. Tym razem chcieliśmy zrobić niespodziankę rodzinie Carvajal i wspólnie obejść 30. urodziny Mario.

Po opuszczeniu lotniska, nie ma już wątpliwości, gdzie się znajdujemy. Upał, duszno, bezwietrznie, zachmurzone niebo zakrywa słońce...

Po prawej i lewej stronie lotniska w Palmirze ciągną sią uprawy trzciny cukrowej. Aż po horyzont. Czasami krajobraz urozmaica kilka palm kokosowych. Ubranie lepi się do ciała, mimo że celowo wybrałam na dziejszy dzień lekką, bawełnianą koszulkę.

W Palmirze pakujemy plecaki na dach busa i po wielominutowym oczekiwaniu, wreszcie ruszamy do położonego o pół godziny drogi, Cali.

Pomocników kierowcy, którzy odprawiają pasażerów jest ośmioro, ale tak naprawdę pracuje tylko jeden. Gdyby nie różnica klimatu, czułabym się prawie jak w Polsce.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0