Do tej wyprawy przygotowaliśmy się bardzo dokładnie: namiot, termiczny materac, śpiwór, wysokie, nieprzemakalne buty (botas pantaneras), grube, wełniane swetry, szal, czapka, dres do spania – wszystko dobrze zapakowane do dwóch plecaków. Celem naszej wycieczki było dotarcie do świętej laguny – Iguaque, z której, według mitologii Indian Muisca, wypłynęła Bachué – matka wszystkich ludzi, dając tym samym początek światu.

Zanim jednak przyszło nam poznać Bachué, przeczekaliśmy w namiocie, w strasznym zimnie i wilgoci, długą, górską noc oświetloną księżycem, który znajduje się o tej porze roku w pełni, niezliczonymi gwiazdami, które na tej wysokości błyszczą bardzo mocno i ogromną ilością robaczków świętojańskich. Rano nałożyliśmy kozaki, ubraliśmy się w najcieplejsze rzeczy, jakie ze sobą przywieźliśmy i rozpocząliśmy przygodę, która doprowadzić nas miała do świętego miejsca Indian – krystalicznie czystych wód laguny Iguaque, co w języku chibcha oznacza „kolebkę ludzkości”.

„Las posiada swoją własną muzykę, cisza jest tutaj milionem dźwięków” – ostrzegano nas przy wejściu na páramo (po hiszp. zimna okolica, nagi step, pustynia). Pierwszy odcinek drogi, oddalony o trzy godziny od laguny, pokonaliśmy w lesie pełnym dębów i orchidei. Ścieżka tutaj była bardzo wąska i śliska. Na drodze pojawiało się mnóstwo wielkich korzeni rosnących tu drzew, które służyły za jedyną podporę i były wyłącznymi świadkami naszego wysiłku. Pokonaliśmy zbocza i małe, proste fragmenty, po czym dotarliśmy do podnóża góry. Tutaj zaczęliśmy już oddychać z dużym wysiłkiem, gdyż znajdowaliśmy się na wysokości 3150 metrów.

Wypiliśmy skondensowane mleko, aby dostarczyć ciału sporej dawki energii i kalorii, i rozpocząliśmy wspinanie na najtrudniejszym odcinku, obejmującym ostatnie 750 wzwyż po pionowej skalistej ścianie w gęstej mgłe, która schodziła z góry zaznaczając swoje terytorium, aby wreszcie stanąć twarzą w twarz z laguną Iguaque.

Jedynym, co zakłócało ciszę, był dźwięk lodowatego wiatru przemieszczającego się między górami, pomruki nieobecnych Muiscas i serce, które galopowało w piersi z powodu ciśnienia, niskiej temperatury i wysiłku, do którego nie jesteśmy przyzwyczajeni.

Trochę wyżej, na wysokości 3900 metrów, mgła nagle się rozwiała i naszym, spragnionym oczom ukazała się w całej swej okazałości święta laguna Iguaque. Jak mówi legenda muisca, z jej wód wypłynęła matka wszystkich ludzi – Bachué i stąd rozpoczęła zaludnianie całej Ziemi. Indianie zapewniają, że tutaj właśnie narodziła się ludzkość.

Być może to właśnie dzięki tej indiańskiej mistyce osiem kilometrów, które należy przemierzyć w wysokich Andach, wspinając się po stromych, kamiennych ścianach aby dotrzeć do laguny, stają się wyzwaniem i nie pozwalają zrezygnować, nawet wtedy, kiedy w płucach brakuje tchu, a trzystopniowe zimno przenika wełniany sweter. Jednak stanąć tam, naprzeciwko Bachué, jest niezapomnianym wydarzeniem.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0