|
Przez wiele lat dzielnicowe kina w Kolumbii określane również jako kina alternatywne albo sławne kina – kluby były swego rodzaju centrami kulturalnymi, w których gromadzili się młodzi intelektualiści i miłośnicy siódmej muzy. Niestety w ostatnich latach większość tych komórek stanowiących kulturalne dziedzictwo Kolumbijczyków, zamknęła swoje drzwi i stała się częścią przeszłości, historii, przechodząc powoli w zapomnienie.
Kina przeniosły się do centrów handlowych, a rytuał wyjścia do kina uległ zmianie. Aktualne kolumbijskie kino skupia się wokół dominującej na tutejszym rynku kinowym firmy, jaką jest Cine Colombia. Wypady do kina związane są w tej chwili z konsumpcją, zakupami, jedzeniem i popołudniem iście rozrywkowym. W ten sposób historia kin – teatrów w Bogocie, Cali, Medellín, Santa Marta i innych kolumbijskich miastach skończyła się.
Jedno z ostatnich, alternatywnych kin w Cali kupione zostało najpierw przez salon samochodowy, ale w krótkim czasie okazało się mało rentowne i odsprzedano je ewangelickiemu zborowi, zamieniając je na kościół, który utrzymać może budynek bez większego problemu.
Tutaj pojawia się historia "Cinema Paradiso" – klasycznego filmu, który w tle przepięknej, włoskiej historii starego Alfredo projektującego w kinie filmy i jego małego przyjaciela – Toto ukazuje siłę i znaczenie kina w naszym życu. Opierając się na tym filmie i inspirując się smutną rzeczywistością kolumbijskiego kina, Lizardo Carvajal skomponował piosenkę, której towarzyszy video clip pod tym samym tytułem – "Cinema Paradiso". Piosenka trafia do serca wrażliwych osób, które są w stanie zrozumieć, że nie zawsze nowoczesność i luksus powodują zmiany na lepsze. Obejrzyjcie video "Cinema Paradiso" Lizardo Carvajal i odpowiedzcie na to zagadnienie sami… | Napisz komentarz | - Prosimy o
wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy
zostaną usunięte. - Prosimy nie
używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej. |
Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0 |