Cartagena de Indias położona w jednej z najpiękniejszej zatok Ameryki Południowej, jest niewątpliwie najbardziej romantycznym miejscem w całej Kolumbii.

Cartagena założona została w roku 1533 przez hiszpańskiego konkwistadora Pedro de Heredia, w miejscu małej indiańskiej osady otoczonej malowniczymi wysepkami, mokradłami i zatokami. Ze względu na swoje strategiczne położenie Cartagena przez wiele wieków stanowiła główny port handlowy i przeładunkowy skarbów wywożonych z Nowego Świata do Hiszpanii. Atakowana była również stale przez piratów i korsarzy. Najsławniejszy z nich – angielski pirat Francis Drake zajął miasto w roku 1586 na 48 dni. Pirackie ataki na Cartagenę trwały do początków XVII wieku, kiedy to murzyńscy niewolnicy przywiezieni do Ameryki Południowej jako tania siła robocza zbudowali na żądanie Hiszpanów słynne mury obronne, zamykając i chroniąc przed napadami Stare Miasto. Karaibskie miasto – Cartagena pozostało jednak przez kolejne wieki kamieniem niezgody i powodem sporów Hiszpanów, Anglików i Francuzów.

W wyniku otoczenia Cartageny kamiennymi murami, miasto zobligowane zostało do maksymalnego zmniejszenia przestrzeni przeznaczonej pod zabudowę. Taki stan rzeczy widoczny jest przede wszystkim w architekturze uliczek i placyków otoczonych malowniczymi domami, z pięknymi portalami, wysokimi okiennicami i romantycznymi balkonami. Z drugiej strony, biorąc pod uwagą warunki klimatyczne Cartageny, typowe dla tropikalnej zatoki, lokalni, karaibscy architekci zaadoptowali do konstrukcji materiały odpowiednie dla tego miejsca.

W kolonialnej architekturze Cartageny wyróżniają się artystyczne kraty w oknach i na balkonach, które jednak nie są wykonane z metalu, w związku ze zbyt wilgotnym i słonym powietrzem, które powodowałoby ich rdzewienie. Kraty Cartageny wykonane są z drewna i stanowią prawdziwe dzieła sztuki. Kolejnym interesującym problemem konstrukcyjnym jest fakt nieistnienia w pobliżu Cartageny skał. Jedynym materiałem, który wykorzystany mógł być do budowy arkad i kolumn otaczających wewnętrzne patia domów, licznych klasztorów i kościołów, była skała koralowa. W chwili obecnej ten mało popularny materiał nadaje kolonialnej architekturze Cartageny wyjątkowego tonu.

Tradycyjne i piękne domy Starego Miasta Cartageny pozostały nienaruszone przez wiele wieków od czasów Kolonii. Domy te posiadają z reguły wiele pięter i budowane są wokół centralnego patio, na które wychodzą drewnane balkony i wysokie okna z okiennicami otwierającymi się na ulice. W epoce kolonialnej partery domów używane były jako sklepy lub wszelkiego rodzaju składy i magazyny. Na wyższych piętrach otoczonych swego rodzaju drewnianymi, wewnętrzymi krużgankami znajdowały się natomiast pokoje mieszkalne.

Ten typ kolonialnej architektury nadaje dziś Cartagenie swoistej magii i podobieństwa do świata znanego nam jako Macondo. Świata tego nie sposób poznać w kilka chwil. Cartagenę należy zwiedzić w sposób dogłębny. Przespacerować ją z szeroko otwartymi oczami wielokrotnie, z dobrym towarzyszem u boku, pieszo lub bryczką zaprzęgniętą w konie. Przejść się uliczkami o romantycznych nazwach, za dnia i w świetłe księżyca, kiedy gorąca noc wypełnia się tropikalną energią, kiedy latarnie oświetlają niezliczone placyki. Usiąść na jednym z drewnianych balkoników i napić się kokosowej lemionady, dostępnej tylko tutaj. Tylko tak bowiem odkryć można miasto, które do dziś dnia nie ustraciło czaru epoki kolonialnej.

Zapraszam do wspólnego spaceru wśród balkonów Cartageny:

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0