|
Podróż do San Agustín, znanego z powodu ogromnych statuł rzeźbionych w kamieniu zgodnie z zasadami mitologii i chwilowymi stanami duszy rzeźbiarzy, które zadziwiają po dzień dzisiejszy, będąc jedynymi takimi dziełami na świecie, planowaliśmy od wielu miesięcy. Udało nam się ją zrealizować w Wielkim Tygodniu.
Archeologiczny Park San Agustín jest miejscem, które trudno opisać. Jest to jedno z tych magicznych miejsc na Ziemi, gdzie człowiek spotyka się z mitami, ich znaczeniem, innymi kulturami, cywilizacjami, które zdumiewają i zadziwiają i które otaczają zwiedzającego pajęczyną pociągających historii.
Niewiele wiadomo odnośnie prehiszpańskich kultur, które zamieszkiwały ten region przed piętnastoma wiekami. Na podstawie wykonanych badań wiadomo, iż była to cywilizacja rolnicza. Obserwując kamienne statuły, sarkofagi i groby wiadomo, że stopień jej rozwoju był niezwykle wysoki i manifestował się w rzeźbie przesyconej wierzeniami religijnymi i magią.
Wszystko wskazuje na to, iż w pewnym momencie historii, społeczeństwo to rozwinęło silny kult pogrzebowy przewodzony przez szamanów i kapłanów ubranych w maski, turbany i specjalne stroje. Antropolodzy zwracająą uwagę na fakt, iż społeczność San Agustín, naciskana przez silnych agresorów zmuszona została do opuszczenia tych ziem i przeniesienia się w kierunku Amazonii i Orinoco. Ich zniknięcie zsacuje się na lata 1300-1400 naszej ery.
Wierzenia magiczno – religijne tego tajemniczego społeczeństwa wyrażone zostały w rzeźbie i monumentalnych statuach wykonywanych zgodnie z regułami abstrakcji i symbolizmu, grą rozmiaru i przestrzeni, której każdy współczesny projektant mogły im pozazdrościć. Główną charakterystyką figur z San Agustín jest duża głowa, która nie współgra z wymiarami pozostałej części ciała.
Najbardziej reprezentatywnymi figurami, które zwróciły moją uwagę są:
• Podwójne Ja – reprezentacja wojownika lub stróża wyrzeźbionego w kamieniu, który jest podwójną postacią (podwójne ciało ze swoimi głowami połączonymi na szczycie głównej, kociej głowy). Jego symboliczna siła wyrażona została za pomocą połączenia cech męskich i damskich, symbolizując w ten sposób magiczną moc szamana.
• Położny (określany przez chrześcijan jako Biskup) – to ogromna figura mierząca 4 metry wyskości i ważąca kilka ton. Jest to postać antropomorficzna, która otrzymuje niemowlę z pomiędzy nóg innej osoby. Na dole rzeźby znajduje się figura kobiety podczas porodu. Statua ta jest niezwykle tajemnicza. Położny zwraca się w stronę Wschodu, reprezentując w ten sposób narodziny i życie. W głębi znajduje się grób symbolizujący śmierć.
• Orzeł z wężem w szponach – symbol tworzenia, związany z hierarchią polityczną i władzą.
Poza parkiem rzeźb kompleks San Agustín stanowi również rytualne centrum pogrzebowe, wykazując w ten sposób, iż dla cywilizacji agustyńskiej śmierć była czymś fundamentalnym. Groby składają się z łańcucha kamiennych płyt ustawionych na około miejsca, w którym składany był nieboszczyk. W pogrzebach reprezentantów wysokiej klasy społecznej na pozostałych płatach kładziono jeszcze jedną płatę – rzeźbioną w formy zwierząt lub ludzi. W grobach tych składano prócz zmarłych również ceramikę, diademy i branzolety, pektorały i złote figurki. Na grobie stawiano kamienne statuły. Tam, gdzie w tej chwili ustawione są na powoerzchni ziemi rzeźby, znalezione zostały one oryginalnie zakopane na stojąco.
Ogrom statuł i kamiennych grobów odzwierciedlają po dziś dzień skomplikowany system wartości ten nieznanej dla nas kultury, która rozumiała i wyjaśniała swój świat na własny sposób – rzeźbiąc swe tajemnice i unieśmiertelniając je w kamieniach, które ja miałam okazje podziwiać.


| Napisz komentarz | - Prosimy o
wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy
zostaną usunięte. - Prosimy nie
używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej. |
Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0 |