Mieszkańcy Providencji zmieniali się w historii wyspy bardzo często. Jak podają źródła, na samym początku, czyli przed XVII wiekiem, cały archipelag zamieszkiwany był tymczasowo przez przez indian Moskito, pochodzących z wybrzeży Ameryki Centralnej.

Około roku 1620 na archipelag San Andrés i Providencia dotarli z Bermudów w poszukiwaniu nowych ziem Brytyjczycy. Stworzyli oni plantacje produktów przeznaczonych na eksport, czyli: tytoniu, trzciny cukrowej i bawełny oraz na użytek własny: patatów, fasoli, fig, pomarańcz, juki, anansów i bananów. Społeczeństwo podzielone było wówczas na trzy grupy:

• plantatorów,
  
  
• rzemieślników
  
  
• i niewolników, którzy przywożeni byli na karaibskie wyspy z Afryki, podobnie jak w pozostałych regionach kraju.

W tym samym czasie, na otaczającym wyspy morzu, grasować zacząli piraci francuscy, angielscy i holenderscy. Angielska kolonia atakowana przez korsarzy szybko zaczęła słabnąć, co wykorzystali Hiszpanie, atakując Providencię i wyrzucając z niej Anglików. Walki o posiadanie Providenci trwały między Hiszpanami i Anglikami od 1641 do 1677. Po tym okresie, obydwa państwa straciły zainteresowanie wyspami i archipelag pozostał niemal kompletnie opuszczony.

W 1730 roku, po raz kolejny na wyspy powrócili Anglicy z niewolnikami, którzy pracowali na plantacjaach bawełny. I znowu odezwali się Hiszpanie, którzy mieli wyraźną chrapkę na te karaibskie wysepki. Jednak w roku 1834, kiedy zniesione zostało niewolnictwo, czarni mieszkańcy wyspy otrzymali na własność ziemie, na których do tej pory pracowali jako niewolnicy. Przestali wówczas uprawiać bawełnę, zastępując ją palmą kokosową i czyniąc wyspę kokosowym rajem.

Spadkobiercy afrykańskich niewolnków zajęli się również rybołóstwem, produkcją drewna i polowaniami na żółwie, które po dziś wykorzystawane są nie tylko do przygotowywania fantastycznych dań, ale z których skorupy otrzymuje się tzw. carey, do produkcji niezwykle oryginalnej biżuterii.

Ta ogromna mieszanka kulturowa stworzyła swój własny język: creole i karaibską odmianę angielskiego i zaadoptowała wiele religii, które pokojowo ze sobą współistnieją po dziś dzień: baptyści, adwentyści i katolicy.

To jednak nie wszystko. Bowiem na Prowidenci zabraknąć nie mogło (a jakże) Polaka. Wracając zw spaceru po centrum miasteczka na przyczepie ciężarówki, jednym z przewożonych był sympatyczny, starszy, ciemnoskóry wyspiarz o długiej, białej brodzie. Nasze zainteresowanie wzbudziły jego jasnoniebieskie oczy, które jakoś dziwnie nie współgrały z jego wyglądem. Niebieskooki wyspiarz opowiedział nam niezwykłą historię.

Na wiadomość, że jesteśmy z Polski, niesamowicie się ucieszył. Okazuje się bowiem, że jego pradziad był... Polakiem, a nazywał się Teodor Birelski. Podobno wypłynął z Europy po powstaniu listopadowym i w pobliżu wyspy Providenci wyskoczył ze statku do wody i dopłynął do brzegu. Nie wiadomo, czy urzekła go tajemnicza wyspa, czy też podjął dramatyczną decyzję o ucieczce ze statku. Faktem jest jednak, że dopłynął do brzegu, na Providencji pozostał i założył tam rodzinę. A jednym z jego spadkobierców jest właśnie spotkany ciemnoskóry mężczyzna o wyglądzie Robinsona Crusoe i pięknych, rozmarzonych, polskich oczach.

_{Fotografie pochodzą ze strony mojego przyjaciela Diego Forstera
www.fotografiacolombia.com}

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0