Utrata mlecznego zęba jest z reguły bardzo ważnym momentem w życiu każdego dziecka – momentem strachu i bólu. Uraz ten jednak nie jest zbyt silny, kiedy istnieje ktoś taki jak Myszka Pérez.

Zgodnie z antycznymi tradycjami w prymitywnych społecznościach rolniczych kobiety składały myszom mieszkającym w zbożu ofiary z mlecznych zębów swoich dzieci. Tym symbolicznym gestem próbowały wpłynąć na to, by gleba okazała się źyzna, zbiory udane, a dzieci silne i zdrowe.

Zwyczaj ofiarowania zębów myszom pozostaje żywy do dziś dnia w wielu kulturach śródziemnomorskich. We Francji, na przykład, znany jest gryzoń określany jako Petite Souris (Mała Myszka), we Włoszech istnieje słynny Topolino, a w kręgach anglosaskich (Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Australia i Filipiny) spotkamy się z Zębową Wróżką (Tooth Fairy). W innych krajach, na przykład w Bułgarii, zbieraniem zębów zajmują się w nocy babcie, podczas gdy w Norwegii zęby pozostawia się w szklance. Następnego dnia rano dziecko znajduje zamiast zęba monety.

Myszka Pérez wymyślona została przez jezuitę – ojca Luisa Coloma, w XIX wieku. Na prośbę królowej Maríi Cristiny Coloma napisał dla jej synka – Księcia Alfonso XIII opowiadanie w prezencie z okazji utraty pierwszego zęba.

Słynna myszka mieszkała razem ze swoją rodziną w dużym kartonie z ciastkami, w powszechnie znanej wówczas ciastkarnii Prats, pod numerem osiem na ulicy Arenal, w samym sercu Madrytu, blisko Pałacu Królewskiego. Myszka uciekała często z domu, zjeżdżając po rurach kanalizacyjnych i przemieszczała się do komnaty małego króla Bubiego I (tak zdrobniale nazywała Alfonsa XIII jego mama – królowa María Cristina) i do mieszkań innych dzieci, którym wypadły mleczne zęby. Stąd wzięła się legenda o Myszce Pérez.

Kiedy małemu Kolumbijczykowi wypada ząb, zgodnie z tradycją musi włożyć go pod poduszkę i podczas gdy on sam śpi, w nocy przychodzi do niego myszka „mała, w słomianym kapeluszu, o złotych oczach, w płóciennych butach i z czerwoną torbą, przewieszoną na plecach” i zamienia go w prezent.

To niesamowite uczucie, kiedy dziecko się budzi, podnosi poduszkę i widzi zamiast zostawionego wieczorem zęba prezent, udowadnia nam, że sny i marzenia istnieją i istnieć będą zawsze, dopóki żyć będzie ktoś, kto w nie wierzy, z siłą sześcioletniego dziecka, które tam – pod poduszką składa w ofierze najwartościowszą rzecz, jaką posiada.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0