Czasami zdarza się, że legendy zamieniają się w rzeczywistość. Tak stało się ze wspomnieniem pirata Henry’ego Morgana, który w 1670 r. podbił Santa Catalinę, znajdującą się wówczas w rękach Hiszpanii, osiedlił się na niej i spędził tam kilkanaście lat swojego życia, obierając wyspę za “bazę wypadową”.

Oryginalnymi mieszkańcami Wysp Rosario (Wysp Różańcowych) byli Indianie należący do rodziny Karib, którzy opuścili te tereny w momencie przybycia na nie konkwistadorów. Następnie, w epoce Kolonii, wyspy stały się miejscem odpoczynku i doskonałą kryjówką piratów, którzy stąd właśnie atakowali miasto Cartagenę de Indias.

Przypuszczam, że drzewa miłości istnieć muszą w wielu miejscach świata, gdyż nie identyfikują się one z żadnym konkretnym gatunkiem. Są one zawsze wytworem naszej, szalonej wyobraźni…

O zachodzie Słońca, kiedy amazońską puszczę otaczać zaczyna cień i gołym okiem trudno jest cokolowiek zobaczyć, w wodzie rzeki coś się porusza. Zanurza się i wyskakuje na powierzchnię...

Żaby zawsze wydawały mi się wyjątkowo interesującymi zwierzakami, odkąd mama przeczytała mi bajkę, z której wynikało, że w żabie ukryty może być atrakcyjny książę. Każda mała dziewczynka pragnie znaleźć takiego księcia, tak więc podczas którychś wakacji w Poniecu, razem z moją przyjaciółką złapałyśmy pewną biedną ropuchę i z pewną dozą wstrętu poganianą fantazją i odrobiną strachu (co bowiem zrobiłybyśmy, gdyby żaba rzeczywiście zamieniła się w pięknego, dorosłego księcia) pocałowałyśmy ją. Niestety albo i stety ta żaba nie była tą właściwą, gdyż moja buzia pozostała ośliniona śluzem, a żaba skoczyła do stawu i tyle ją widziałyśmy.

Mit związany z Płaczką jest obok Patasoli jedną z najpopularniejszych legend Kolumbii. Kolumbijscy rolnicy opowiadają, że są w życiu dwie rzeczy, które powodują ich strach: tygrysy, które polują i atakują nocą i krzyk Llorony.

Utrata mlecznego zęba jest z reguły bardzo ważnym momentem w życiu każdego dziecka – momentem strachu i bólu. Uraz ten jednak nie jest zbyt silny, kiedy istnieje ktoś taki jak Myszka Pérez.

Jedną z interesujących charakterystyk społeczności Muisca (Chibcha) jest kult wody. Na terenie Kolumbii istnieje wiele lagun (tak określa się po hiszpańsku górkie jeziorka i stawy), które kryją w sobie niewiarygodne historie. Jednym z takich miejsc jest Laguna Iguaque, której nazwa zmieniona została przez konkwistadorów na Lagunę Świętego Piotra (Laguna de San Pedro), w związku z ewangelizacją hiszpańskich misjonarzy, którzy narzucali Indianom religię katolicką, eliminując w ten sposób lokalne wierzenia.

Ustna tradycja odgrywa w kulturze kolumbijskiej ogromną rolę, zwłaszcza w społecznościach indiańskich, których zwyczaje mało mają do czynienia z tradycjami chrześcijańskimi. Jedna z z tradycji, którą wyszukałam w źródle, które wydaje się poważne i pewne, opowiada historię, najważniejszego boga Chibchas, narodu, który zamieszkiwał terytorium płaskowyżu dzisiejszych regionów Cundinamarca i Boyacá.