Jakiś czas temu kupiliśmy z Mario DVD z kolumbijskim filmem sławnego tutaj scenarzysty – Dago García, z roku 2003 zatytułowanym „Samochód”. Mimo, że taśma nie przedstawia wielkich rzeczy, udało jej się wiernie ukazać codzienność kolumbijskiego społeczeństwa, stając się tym samym najbardziej udanym kinowym portretem kolumbijskiej klasy średniej. Akcja filmu rozgrywa się w jednej z popularnych dzielnic miasta Bogoty, w której mieszka typowa rodzina reprezentująca klasę średnią – państwo Vélez. Do tej chwili jako środka komunikacji miejskiej używali oni wyłącznie transportu publicznego. Dzięki zbiegowi okoliczności z dnia na dzień stali się właścicielami samochodu i wkroczyli do ekskluzywnego klubu zmotoryzowanych. Wydarzenie to zmieniło ich sposób życia i relacje między poszczególnymi członkami rodziny.

Wspólnie z bohaterami stajemy sią świadkami tego wyjątkowego wydarzenia, bardzo dowcipnie opowiedzianego, jakim jest zakup czerwonego, starego Chevy od momentu jego pojawienia się w domu aż do smutnego dnia pożegnania. Samochód staje się centrum codziennych czynności i życia całej rodzny. W nim śpi się, uczy i je. Dla niego przygotowuje się pokój na parterze domu, w którym wcześniej mieszkała jedna z córek.

„Samochód” opowiada epizody o charakterze domowym i zwyczajowym jego bohaterów, a w przedłużeniu całego kraju. Znajdziemy tutaj chrakterystyczne momenty w życiu każdego Kolumbijczyka: piętnaste urodziny, Boże Narodzenie, loterie, poszukiwanie i zbiórka pieniędzy na zakup wyśnionego samochodu, ślubny posag żony schowany na edukację dzieci, zakup Matki Boskiej del Carmen ze światełkiem w środku, która chronić ma pojazd przed kradzieżą i wszelkim złem, jakie spotkać go może na kolumbijskich drogach, yincana (święto, podczas którego przebiera się samochody), chrzest pojazdu, jego kradzież, itd.

Jak mówi scenarzysta, film ten w dowcipny sposób odkrywa narodowy cyrk, ograniczając go do jednej ulicy, jednej rodziny i jednego samochodu, na podstawie których pokazuje się światu kryzys, dumę narodową, zalety i nędzę zarówno ekonomiczną jak i duchową kolumbijskiego społeczeństwa. W komedii tej Kolumbijczycy znaleźć mogą dobry humor i przyjrzeć się w lustrze, ponieważ jest to najlepsze antydotum przeciw chaosowi, zdesperowaniu i stresowi codziennego życia.

Napisz komentarz
- Prosimy o wpisywanie komentarzy związanych z treścią artykułów. - Ataki słowne i wulgaryzmy zostaną usunięte. - Prosimy nie używać tego portalu do promocji swojej strony internetowej.
Imie:
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
	Wpisz podany w okienku kod bezpieczeństwa. RADA: Jeżeli masz trudności z odczytaniem liter w okienku, kliknij na przycisk "odśwież" (dwie strzalki), aby wygenerować nowy obraz.

Powered by AkoComment 2.0! and SecurityImage 2.2.0